ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Από τον Μάρτιο του 2013, στον Μάρτιο του 2021

Μπορεί στην Κύπρο να μετρούμε άπαντες το χρόνο αντίστροφα για την άρση των περιοριστικών μέτρων και η 16η Μαρτίου να είναι για αρκετό κόσμο σημαντική, καθώς ανοίγει η εστίαση και χαλαρώνουν επιπλέον οι περιορισμοί, ωστόσο ο Μάρτης είναι σημαδιακός.

Τι εννοούμε; Αρκεί απλά κανείς να γυρίσει το χρόνο πίσω ακριβώς 8 χρόνια και να σκεφτεί που ήταν η χώρα και η οικονομία της τότε και σε ποιο σημείο είναι σήμερα. Κρίση τότε, κρίση και σήμερα.

Πάμε να θυμηθούμε τα γεγονότα και όλο το χρονικό.

Η καταστροφή

Τον Σεπτέμβριο του 2011, η κυπριακή οικονομία υποβαθμίστηκε απ’ όλους τους μεγάλους οίκους αξιολόγησης. Είχε προηγηθεί η μεγάλη έκρηξη στη βάση «Ευάγγελος Φλωράκης». Παρά τον χαμηλό της πληθυσμό και τη μικρή της οικονομία, η Κύπρος έχει ιδιαίτερα ανεπτυγμένο τραπεζικό κλάδο.

Μετά το κούρεμα του ελληνικού χρέους, η έκθεση των κυπριακών τραπεζών σ’ αυτό άγγιξε τα 22δις €, πόσο μεγαλύτερο από το εγχώριο προϊόν της Κύπρου. Το διακρατικό δάνειο που είχε λάβει η Κύπρος από τη Ρωσία ύψους 2,5 δις ευρώ, ικανό για να καλύψει τις δανειακές ανάγκες της Κύπρου μέχρι το πρώτο τρίμηνο του 2013, ήταν πλέον ανεπαρκές.

Το κούρεμα καταθέσεων

Μετά από την υποβάθμιση της κυπριακής οικονομίας από τον οίκο Moody’s, στις 13 Μαρτίου 2012, και από τον οίκο Fitch, στις 25 Ιουνίου 2012, η Κύπρος αιτήθηκε την ένταξή της στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης. Αντιπροσωπεία της τρόικας κατέφθασε στην Κύπρο, στις 25 Ιουνίου 2012, και διαπραγματεύτηκε με την κυβέρνηση του νησιού τους όρους του δανείου. Η κυπριακή κυβέρνηση εξέφρασε τη διαφωνία της στο αρχικό σχέδιο και οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν τους επόμενους μήνες. 

Στις 30 Νοεμβρίου 2012, η κυπριακή κυβέρνηση συμφώνησε με την τρόικα τους όρους διάσωσης της κυπριακής οικονομίας, απομένοντας μόνο να συμφωνηθεί το ακριβές ποσό της αναχρηματοδότησης των τραπεζών. Η συμφωνία περιλάμβανε λήψη μέτρων, όπως περικοπές σε μισθούς και κοινωνικές παροχές, επιπλέον φορολόγηση ειδών πολυτελείας, καυσίμων, τυχερών παιχνιδιών κλπ.

Στις 17 και 23 Φεβρουαρίου 2013 πραγματοποιήθηκαν Προεδρικές Εκλογές δύο γύρων με την Κύπρο να πορεύεται πλέον με τον Νίκο Αναστασιάδη ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας, εκλεγμένος με την τριμερή υποστήριξη του ΔΗΣΥ, του ΔΗΚΟ και του ΕΥΡΩΚΟ. Κατά την προεκλογική περίοδο δεσμεύτηκε ότι δεν πρόκειται να υπογράψει μνημόνιο που να προνοεί κούρεμα καταθέσεων, ενώ με τα συνθήματα «Η Κύπρος θέλει ηγέτη» και «Η Κύπρος δεν είναι μόνη», έστελνε το μήνυμα ότι με τις διασυνδέσεις του στο ΕΛΚ (το κόμμα της Άγκελα Μέρκελ) θα μπορούσε να υλοποιήσει μια καλύτερη συμφωνία σε σχέση με τον υποψήφιο του ΑΚΕΛ, Σταύρο Μαλά , αλλά και τον ανεξάρτητο υποψήφιο, Γιώργο Λιλλήκα.

Στις 16 Μαρτίου 2013 επήλθε συμφωνία με την κυβέρνηση Αναστασιάδη στο ποσό των 10 δις €. Αποφασίστηκε επίσης να αντληθούν επιπλέον 5,8 δις € με φορολόγηση- κούρεμα των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες. Το κούρεμα ορίστηκε στο 6,7% για καταθέσεις έως 100.000 € και 9,9% για καταθέσεις που υπερβαίνουν τα 100.000 €.

Η συμφωνία απορρίφθηκε από το κυπριακό κοινοβούλιο στις 19 Μαρτίου 2013 με 36 ψήφους κατά (19 ΑΚΕΛ, 8 ΔΗΚΟ, 5 ΕΔΕΚ, 2 ΕΥΡΩΚΟ, 1 Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών, 1 ανεξάρτητος) 19 αποχές (ΔΗΣΥ) και μία απουσία.

Στις 25 Μαρτίου 2013 οι υπουργοί οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κατέληξαν σε νέο σχέδιο, με βάση το οποίο κουρεύτηκαν κατά 40% οι καταθέσεις των κυπριακών τραπεζών που υπερέβαιναν τα 100.000 €, και συγχωνεύθηκαν οι Τράπεζες Κύπρου και Λαϊκή.

Πεδίο ελεύθερο για Αβέρωφ – Celare Verbum – Politics Blog – Research,  Opinions, Comments

Πολιτικές αναταράξεις

Μετά τις αρνητικές εξελίξεις για την κυπριακή οικονομία ξεκίνησε δικαστική έρευνα για την απόδοση ευθυνών στους υπαιτίους. Στις 2 Απριλίου 2013 παραιτήθηκε ο Κύπριος Υπουργός Οικονομικών Μιχάλης Σαρρής και τον διαδέχθηκε ο Χάρης Γεωργιάδης.

Την ίδια περίοδο δημοσίευμα της εφημερίδας «Χαραυγή» ανέφερε πως συγγενικά πρόσωπα του προέδρου Αναστασιάδη φυγάδευσαν από τις κυπριακές τράπεζες καταθέσεις ύψους 22.000.000 €, λίγο πριν αποφασιστεί το κούρεμα, αφήνοντας να νοηθεί ότι είχαν προνομιακή πληροφόρηση .

Στις 17 Μαρτίου 2013 ο πρόεδρος Αναστασιάδης απευθύνθηκε στον κυπριακό λαό σημειώνοντας ότι «ζούμε τις πιο τραγικές στιγμές από το 1974» με την αντιπολίτευση να τον επικρίνει και να ζητά δημοψήφισμα και παραιτήσεις. Από την πλευρά του, το ΑΚΕΛ πρότεινε έξοδο της Κύπρου από την Ευρωζώνη και το Ευρώ και επιστροφή στην Κυπριακή Λίρα . Κάπου εκεί άρχισε να αντιλαμβάνεται και η κοινωνία των πολιτών το πολιτικό παιχνίδι που παιζόταν τους τελευταίους μήνες σε Κύπρο και Ευρώπη.

Παρά το ότι η πλειοψηφία των πολιτών αντιλαμβανόταν ότι δεν ευθυνόταν η κυβέρνηση Αναστασιάδη για την κατάρρευση της οικονομίας, με τον ίδιο να δηλώνει αργότερα κατά την κατάθεσή του στην Ερευνητική Επιτροπή ότι οι ευρωπαίοι εταίροι «του έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο», εντούτις το κούρεμα καταθέσεων αποτέλεσε την πρώτη βασική αιτία για να αρχίσει η πορεία της κατάρρευσης της συνεργασίας ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και ΕΥΡΩΚΟ.

Αργότερα, την 1η Δεκεμβρίου 2013 ο Νικόλας Παπαδόπουλος διαδέχθηκε τον Μάριο Καρογιάν στην προεδρία του ΔΗΚΟ και στις 21 Φεβρουαρίου 2014 το ΔΗΚΟ αποχώρησε από την κυβέρνηση με πρόσχημα την πολιτική Αναστασιάδη στην οικονομία, αλλά και στο κυπριακό πρόβλημα. Πάντως στη συνέχεια οι ηγεσίες ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ συνεργάστηκαν άψογα στο να καταψηφιστούν και να περάσουν όλα τα μνημονιακά νομοσχέδια. Στην αντίπερα όχθη, ΑΚΕΛ, Συμμαχία Πολιτών, ΕΔΕΚ, Οικολόγοι και ΕΛΑΜ αποτελούσαν ένα σκληρό «αντιμνημονιακό μέτωπο», το οποίο εκμεταλλευόταν την κατάσταση για λαϊκισμό με στόχο την άυξηση των ποσοστών του.

Στην τελική, η κυβέρνηση Αναστασιάδη και το Υπουργείο Οικονομικών κατάφεραν με την τήρηση των μνημονιακών νομοσχεδίων να επαναφέρουν την Κύπρο σε ρυθμούς ανάπτυξης και σε ένα εντυπωσιακό χρονικό πλαίσιο. Για τον λόγο αυτό ξένοι παρατηρητές και Ε.Ε έκαναν λόγο για «success story», με τους αριθμούς και τα στατιστικά να το επιβεβαιώνουν.

Κύπρος: Ορκίστηκε η νέα κυβέρνηση » dimarxoscy.com

Πόρισμα και Ευθύνες

Στις 7 Οκτωβρίου 2013 δόθηκε επίσημα στη δημοσιότητα από την τριμελή Ερευνητική Επιτροπή για την οικονομία το πόρισμα σε σχέση με την κατάσταση στην οποία περιήλθε το τραπεζικό σύστημα και η κυπριακή οικονομία και το οποίο θεώρησε ως «πρώτο και κύριο υπαίτιο για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η οικονομία της χώρας στα πρόθυρα χρεοκοπίας» τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια.

Την έκθεση της Επιτροπής, συνολικά 178 σελίδων, ανέγνωσε στη διάρκεια δημοσιογραφικής διάσκεψης, διάρκειας μιας ώρας και 15 λεπτών, ο Πρόεδρος της Γεώργιος Πικής, ο οποίος, ωστόσο, δεν επέτρεψε στους δημοσιογράφους να υποβάλουν ερωτήσεις.

Αιφνιδιασμός, Εξυγίανση και Μεταρρυθμίσεις

This image has an empty alt attribute; its file name is ce95cea6.jpg

Αποτελεί γεγονός ότι η πλειοψηφία των πολιτών, όπως και τα πλείστα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και της συμπολίτευσης πιάστηκαν… στον ύπνο.

Αν και στην περιρέουσα ατμόσφαιρα, όπως προαναφέραμε, οι όροι του μνημονίου συζητιούνταν για αρκετούς μήνες πριν τον Μάριο του 2013, εντούτις η πληροφόρηση και η γνώση δεν ήταν διάχυτη για το τι θα αποφασιζόταν πίσω από κλειστές πόρτες. Περισσότερο προτεραιότητα ήταν να απαλλαγεί ο τόπος από την προηγούμενη διακυβέρνηση και να αποφύγει την ολική χρεοκοπία.

Έτσι φυσικό επακόλουθο ήταν να κυριαρχίσει σύγχιση και ασυμφωνία δηλώσεων και τοποθετήσεων από πολλές πλευρές. Ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση Νίκου Αναστασιάδη από την ηγεσία του ΔΗΣΥ παρουσιάστηκαν φαινόμενα διγλωσσίας και ετεροφωνίας σε όλα τα επίπεδα.

Η κυβέρνηση έθεσε ως βασική αρχή την εξυγίανση του δημόσιου βίου και ξεκίνησε πορεία μεταρρύθμισης και εκσυγχρονισμού του κράτους και των θεσμών του. Πιο χαρακτηριστική μεταρρύθμιση αυτή σε Εθνική Φρουρά και Αστυνομία, καθώς τα σώματα ασφαλείας για πολλά χρόνια χαρακτηρίζονταν από φθορά, στασιμότητα και μιζέρια, κάτι που φάνηκε περισσότερο στην υπόθεση του Μαρί.

Η κοινωνία έστειλε το μήνυμα ότι πλέον δεν ανέχεται κλέφτες και απατεώνες στην πολιτική και οι θεσμοί άρχισαν να λειτουργούν προς αυτή την κατεύθυνση. Σκάνδαλα, διαφθορά και διαπλοκή επιχειρήθηκε να αντιμετωπιστούν με αρκετές σημαντικές αποφάσεις να λαμβάνονται. Σε περιπτώσεις μάλιστα που κάτι πήγαινε εμφανέστατα λάθος (βλ. παραίτηση Ιωνά Νικολάου και παύση Αρχηγού Αστυνομίας για υπόθεση «Ορέστης») ο μετασχηματισμός αποτελούσε γεγονός.

Σαφώς και ο δρόμος ήταν δύσκολος και η κυβέρνηση χρεώνεται με αρκετά λάθη, ωστόσο η κοινωνία επέλεξε να την επανεκλέξει το 2018, θεωρώντας την υπό τις περιστάσεις την πιο κατάλληλη για να ηγείται.

Επτά και Οκτώ χρόνια μετά

Όλα τα είχε ο μπαξές στην κατάθεση του Προέδρου Αναστασιάδη: Η διαφθορά  σαρώνει στην Κύπρο | Hellasjournal.com

Η πανδημία του covid-19 ανέτρεψε τα δεδομένα. Τον Μάρτιο του 2020 σε ένα deja-vu του Μαρτίου 2013 η οικονομία μπήκε στον… γύψο.

Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να πάρει περιοριστικά μέτρα, να προβεί σε δαπάνες στήριξης της οικονομίας και να εφαρμόσει πλάνο επιβίωσης και διατήρησης των ισορροπιών. Επιχειρήσεις έκλεισαν, κόσμος έχασε τις δουλειές του, οι ρυθμοί σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα άλλαξαν και η αβεβαιότητα ώθησε την κυπριακή προεδρία σε σειρά διαδοχικών διαγγελμάτων προς τον λαό.

Κανείς δεν θέλει να θυμάται το 2013, όπως ούτε και το 2020 και το 2021. Ηθικό δίδαγμα; Tα πάντα ρεί… αλλά και ότι τα δύσκολα είναι για τους δυνατούς. Mόνη της καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να ξεπεράσει καμία κρίση. Χρειάζεται πάντοτε μια υγιής και αποφασισμένη κοινωνία, η οποία να έχει τις δυνάμεις και τις ευκαιρίες για να τις ξεπερνά…

***Κεντρική πηγή: Προσωπική δημοσιογραφική έρευνα – Σημαντικές πληροφορίες από την ίδια έρευνα δημοσιεύτηκαν νωρίτερα και ΕΔΩ .

***Φώτος δημοσιογραφικού αρχείου.

Τάσος Θεοδώρου

Efimerida-Cy

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης σε χώρους του αθλητισμού που συγκλόνισαν

Η Σοφία Μπεκατώρου άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, σχετικά με υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης και βίας που υπάρχουν στην Ελλάδα και αφορούν νεαρές αθλήτριες και αθλητές και χρόνια κρύβονται κάτω από το χαλί, πάντα υπό τον φόβο των ίδιων των θυμάτων για στοχοποίηση, μη εύρεσης υποστήριξης ή ακόμα και της πιθανότητας εξοστρακισμού από το άθλημα από τους «ισχυρούς» θύτες.

Με αφορμή τη θαρραλέα καταγγελία της χρυσής Ολυμπιονίκη στην ιστιοπλοΐα, το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων επικεντρώνεται σε υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης, που κλόνισαν τον παγκόσμιο αθλητικό κόσμο τα τελευταία χρόνια.

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ – ΗΠΑ

Ο πρώην γιατρός της γυμναστικής ομοσπονδίας των ΗΠΑ, Λάρι Νάσαρ, καταδικάστηκε σε 60 έτη φυλάκισης, μετά τις κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης περισσότερων από 100 αθλητριών κατά τη διάρκεια των τριών δεκαετιών της θητείας του σε αυτό το πόστο.

Μεταξύ των θυμάτων του οι ΜακΚάιλα Μαρόνεϊ, Άλι Ρέισμαν και Γκάμπι Ντάγκλας, οι οποίες είχαν διακριθεί σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Μετά την αποκάλυψη η ομοσπονδία των ΗΠΑ υιοθέτησε μια νέα «πολιτική ασφαλούς αθλητισμού», η οποία απαιτεί «υποχρεωτική αναφορά» υποψιών σεξουαλικής κακοποίησης.

Έχει υποβληθεί αστική αγωγή για λογαριασμό 100 περίπου θυμάτων του Νάσαρ, ενώ ο δικηγόρος τους, Τζον Μάνλι, υπολόγισε ότι ο συνολικός αριθμός θα μπορούσε να φτάσει τα 160.

ΑΓΓΛΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Η Αγγλία κλονίστηκε από ένα κύμα ισχυρισμών για σεξουαλική κακοποίηση, που επηρεάζουν κυρίως το ποδόσφαιρο. 

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν τον Ιούλιο από το Συμβούλιο των Αρχηγών της Εθνικής Αστυνομίας, 741 θύματα έχουν παρουσιάσει λεπτομερείς ισχυρισμούς που ελήφθησαν από την έρευνα της Βρετανίας για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών με την ονομασία «Operation Hydrant».

Το ποδόσφαιρο βρίσκεται στο επίκεντρο της έρευνας, με 328 συλλόγους από την Premier League έως τις χαμηλότερες κατηγορίες να διερευνώνται.

Αρκετοί πρώην επαγγελματίες ποδοσφαιριστές έχουν εμφανιστεί δημοσίως για να ισχυριστούν κακοποίηση στα χέρια των προπονητών νέων, με τον Άντι Γούντγουορντ να αποκαλύπτει ότι κακοποιήθηκε από έναν καταδικασμένο κακοποιό ανηλίκων.

Η FA διενεργεί επίσης ανεξάρτητη επανεξέταση σχετικά με ισχυρισμούς κακοποίησης κατά τα έτη πριν από το 2005.

Αν και το ποδόσφαιρο είναι στο επίκεντρο της βρετανικής έρευνας, άλλα αθλήματα έχουν εμπλακεί σε 27 παραπομπές. Αυτά περιλαμβάνουν μπάσκετ, ράγκμπι, γυμναστική, πολεμικές τέχνες, τένις, πάλη, γκολφ, ιστιοπλοΐα, αθλητισμό, κρίκετ και κολύμβηση.

ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ – ΗΠΑ

Η κολυμβητική ομοσπονδία των ΗΠΑ «βυθίστηκε» σε σκάνδαλο το 2010, όταν μια έρευνα αποκάλυψε πολλές περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης διαφόρων μορφών από προπονητές.

Οι αποκαλυφθείσες υποθέσεις αφορούσαν τον Αντι Κινγκ, έναν προπονητή που καταδικάστηκε σε φυλάκιση 40 ετών, αφού οι Αρχές ανακάλυψαν ένα μοτίβο σεξουαλικής κακοποίησης που εκτείνεται σε τρεις δεκαετίες σε συλλόγους από τη Δυτική Ακτή και αφορούσε περισσότερες από δώδεκα έφηβες – μια εκ των οποίων αποκάλυψε ότι είχε προχωρήσει σε άμβλωση σε ηλικία 14 ετών, αφού πρώτα είχε μείνει έγκυος.

Μια άλλη υπόθεση αφορούσε έναν προπονητή που εγκατέστησε μια μυστική κάμερα για μαγνητοσκόπηση νεαρών κολυμβητριών.

Ενώ περισσότεροι από 100 προπονητές υποχρεώθηκαν να σταματήσουν να εργάζονται για κολέγια που συνδέονται με την κολύμβηση, η ομοσπονδία κατηγορήθηκε για ανεπαρκή απάντηση στις καταγγελίες ότι σε ορισμένες περιπτώσεις επέτρεπαν σε προπονητές να αποφύγουν τις κατηγορίες και τις Αρχές και να μετακινηθούν σε νέες πόλεις, όπου τελικά συνέχισαν το… έργο τους.

Πηγή: ΚΥΠΕ – ΑΠΕ – Ελλάδα/ΑΘΗΝΑ 17/01/2021

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Από τη Δημοσιογραφία στην πολιτική και αντίστροφα

Μεγάλες διαστάσεις πήρε η υπόθεση Ανδρέα Παράσχου και ως ανθρώποι του ίδιου χώρου δεν θα μπορούσαμε να μείνουμε ασυγκίνητοι.

Συνέχεια λοιπόν, εξ αφορμής των εξελίξεων, στη σειρά αφιερωμάτων της Efimerida-Cy με θέμα τους ανθρώπους που πέρασαν και από τους δύο χώρους. Τη δημοσιογραφία και την πολιτική.

Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κανείς για να πείσει για την «αδελφότητα» τους και την ιδιαίτερη σχέση συγκοινωνίας που υπάρχει ανάμεσα σε 1η, 2η, 3η και 4η εξουσία. Έχει όμως σημασία να λεχθεί ότι οι πιο επιτυχημένοι και πιο δυνατοί στις δημοσιογραφικές και πολιτικές καριέρες, επέλεξαν να τα συνδυάσουν.

Κύριο χαρακτηριστικό τους ήταν πάντοτε η σκληρή δουλειά, η αφοσίωση, η σοβαρότητα και η επιμονή σε επιχειρηματολογία και θέσεις. Εκεί ήταν και το «κλειδί» για να κερδίσουν το σεβασμό και την αναγνώριση της κοινωνίας, όπως και των μεγαλύτερων παραγόντων του τόπου. Το «κλειδί» αυτό ήταν επόμενο να ανοίξει και τις πόρτες των τελευταίων πιο εύκολα…

Σαφώς και υπήρχαν και οι άνθρωποι του κομματικού μηχανισμού και του κομματικού σωλήνα. Αυτοί που έγραφαν για το κόμμα, δημοσιογραφούσαν κομματικές θέσεις, δούλευαν σε εκφραστικά όργανα και ήταν οι έμμισθοι άνθρωποι του… κουτιού. Και αυτοί εδραιώθηκαν, όχι όμως εκτός πλαισιού. Όσοι ήθελαν να βγουν από αυτό, απλά έθεταν τον πήχη πιο ψηλά και έδιναν πιο μεγάλο αγώνα για να πετύχουν.

Αυτό που έχει επίσης μεγάλη σημασία είναι ότι οι καιροί πλέον άλλαξαν και η πολυπληροφόρηση, έφερε και την περισσότερη μόρφωση. Η κοινωνία πλέον έχει άλλες ανάγκες, ο καθένας από αυτούς κρίνεται με άλλο μάτι και με νέα κριτήρια.

Πάμε να δούμε επιγραμματικά μερικούς από τους σημερινούς βασικούς πρωταγωνιστές του δημόσιου βίου που γνώρισαν στο πετσί τους τόσο την δημοσιογραφία, όσο και την πολιτική υπερετώντας τις και από τα δύο πόστα στην καριέρα τους. Άλλοι πρώτα ως δημοσιογράφοι και στη συνέχεια ως σύμβουλοι, στελέχη κομμάτων, υποψήφιοι βουλευτές ή δημοτικοί σύμβουλοι, εκλελεγμένοι βουλευτές, στελέχη του προεδρικού. Άλλοι ως παράγοντες του ποδοσφαίρου, παράγοντες τοπικών επιτροπών και στη συνέχεια εκδότες, δημοσιογράφοι, αθλητικογράφοι, παραγωγοί. Και άλλοι ως δηλωμένοι φανατικοί οπαδοί ομάδων, οργανώσεων, κομμάτων και στη συνέχεια αρχισυντάκτες και σύμβουλοι επικοινωνίας. Άλλοι ως ακαδημαϊκοί της δημοσιογραφίας, ηγετικά στελέχη γραφέιων τύπου και ακολούθως επίσης κομματικοί υποψήφιοι. Γενικά από όλα έχει η λίστα μας.

Οι πιο γνωστοί:

Εδώ μιλούμε για αυτούς που και δεν γίνεται να μην τους έχει δει κάποιος έστω και μια φορά κάνοντας zapping. Αυτοί που είναι χρόνια στο προσκήνιο και τα ονόματα τους παίζουν πιο συχνά και έχουν μεταπηδήσει σημαντικές θέσεις από τον ένα χώρο στον άλλο. Είτε ξεκίνησαν από φοιτητικές/κομματικές παρατάξεις, είτε η ενασχόλησή τους με τα κοινά και η πορεία της ζωής τους είχε τα ΜΜΕ και την πολιτική πολύ κοντά.

Μακάριος Δρουσιώτης

Ευθύμιος Δίπλαρος

Βίκτωρας Παπαδόπουλος

Λουκάς Φουρλάς

Χρύσανθος Τσουρούλλης

Νατάσα Ιωάννου

Παύλος Μυλωνάς

Ειρήνη Χαραλαμπίδου

Νίκος Κέττηρος

Κατερίνα Χριστοφίδου

Γωγώ Αλεξανδρινού

Παναγιώτης Τσαγκάρης

Γιάννης Σελινόπουλος

Αννίτα Δημητρίου

Πρόδρομος Γ. Προδρόμου

Τάκης Χατζηγεωργίου

Κωστάκης Κωνσταντίνου (ηθοποιός, κωμικός, παραγωγός)

Κωστάκης Κωνσταντίνου (ακαδημαϊκός)

Mιχάλης Μιχαήλ

Ανδρούλα Γκιούρωφ

Δώρος Νικολάου

Γιώργος Αγαπίου

Σωκράτης Ιωακείμ

Ρούλα Γεωργιάδου

Νίκος Συμεού

Aνδρέας Ιωσήφ

Γιάννα Ιακώβου

Μέλανη Στέλιου

Γιώργος Γεωργίου

Στέλιος Γεωργίου

Γιώργος Πενηνταέξ (ΚΥΠΕ)

Κωνσταντίνος Οδυσσέως

Ρολάνδος Σκέττος

Βάσω Πελεγκάρη

Χρίστος Ιακώβου

Οι δάσκαλοι:

Εδώ αναφερόμαστε πλέον στους… διαμορφωτές. Αυτούς που η άποψή τους βαρεί. Τόσο λόγω των εμπειριών τους και της μόρφωσης τους, όσο και του χαρακτήρα τους. Που πέρασαν από επιτροπές και οργανώσεις, αλλά και βρίσκονται ακόμη και μετά την απόκτηση οικογένειας κοντά στα ΜΜΕ. Αυτούς που πρέπει ο κάθε νέος να ακούει και να σέβεται. Είτε στο πολιτικό, κοινωνικό, αθλητικό, είτε ελεύθερο ρεπορτάζ.

Σωτήρης Παπαδόπουλος

Κυριάκος Σ. Κολοβός

Παντελής Μιχαηλάς

Παναγιώτης Φελλούκας

Ζαχαρίας Κυριάκου

Σάββας Κοσιάρης

Οι νεαροί:

Αυτοί είναι οι ανθρώποι της γενιάς μας. Οι φίλοι και οι γνωστοί μας. Που είχαν και αυτοί το ίδιο πάθος μαζί μας και γνωρίζουν τα καλά και τα κακά και των δύο χώρων. Επέλεξαν να προσηλωθούν στη δημοσιογραφία, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Αυτός είναι και ο λόγος που ξεχωρίζουν.

Γιώργος Χρυσάνθου

Μικαέλλα Λοϊζου

Μάριος Πούλλαδος

Ανδρέας Κημήτρης

Ιάκωβος Ιακώβου

Μαίρη Αυξεντίου

Ζωή Παναγή

Γιώτα Χατζηκώστα

ΥΓ. Δεν χρειάζεται να πούμε για τον καθένα ξεχωριστά την ιστορία του. Πιθανόν οι ίδιοι να μην το επιθυμούν και οφείλουμε να το σεβόμαστε.

Τάσος Θεοδώρου

Efimerida-Cy