ΑΡΘΡΟ: Το πράσινο ιωβηλαίο

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Ένα πρωινό – αρχές Ιουλίου του 1995 – τρία μέλη της Οικολογικής Κίνησης παρακολουθούσαν από το πεζοδρόμιο της οδού Πλουτάρχου στη Λευκωσία, την συμβολική κατάληψη της Γαλλικής πρεσβείας από μέλη της παγκόσμιας περιβαλλοντικής οργάνωσης Greenpeace. Λίγες βδομάδες πριν, ο πρόεδρος Ζακ Σιράκ είχε ανακοινώσει την επανέναρξη των πυρηνικών δοκιμών στην γαλλική Πολυνησία (νησιά Μουρουόα) και η Greenpeace διεξήγαγε διεθνή εκστρατεία για την αποτροπή τους, 

Εκεί τους συνάντησε ο δημοσιογράφος Άλεξ Ευθυβούλου, που κάλυπτε την εκδήλωση ως ανταποκριτής διεθνών πρακτορείων (πχ. Associated Press) και ρίχνει την ιδέα για κάθοδο των περιβαλλοντιστων στις βουλευτικές εκλογές του 1996, διότι μόλις την προηγούμενη μέρα αιφνιδίως αποφασίστηκε η υιοθέτηση της απλής αναλογικής από την Βουλή των Αντιπροσώπων.

Ο Άλεξ Ευθυβούλου, ήταν τότε πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας Κυπριακού Περιβάλλοντος και είχε λάβει μέρος στις βουλευτικές εκλογές το 1985 ως ανεξάρτητος περιβαλλοντιστής υποψήφιος.

Η ιδέα βρήκε γόνιμο έδαφος αφού από το 1985 στην Κύπρο είχε αναπτυχθεί ένα νεανικό περιβαλλοντικό κίνημα, με την εμφάνιση νέων οργανώσεων και συσπειρώσεων πολιτών (πχ. «Φίλοι του Ακάμα», «Οικολογική Κίνηση Κύπρου»)  που ήρθαν να συμπληρώσουν τους περιβαλλοντικούς συνδέσμους που λειτουργούσαν μέχρι τότε. Μάλιστα το 1991 δύο στελέχη της Οικολογικής Κίνησης, η Αντωνία Θεοδοσίου και ο Στέλιος Ιωάννου, συμμετείχαν στις δημοτικές εκλογές στο δήμο Αγλαντζιας με το όνομα «Οικολόγοι Περιβαλλοντιστές».

Τον Αύγουστο η Οικολογική Κίνηση αποφασίζει να εισηγηθεί στην Ομοσπονδία Περιβαλλοντικών και Οικολογικών Οργανώσεων Κύπρου να αναλάβει την κάθοδο των περιβαλλοντιστων στις εκλογές, όπως είχε γίνει λίγα χρόνια πριν στην Ελλάδα.

Η πρόταση απορρίφθηκε. Βλέπετε τότε οι περισσότερες περιβαλλοντικές οργανώσεις είχαν κάποια σχέση με πολιτικά κόμματα. Σε κάποιες περιπτώσεις οι ηγέτες τους έπαιζαν το ρόλο της «πράσινης πινελιάς» στο ψηφοδέλτιο των κομμάτων. Απογοητευμένος από τους «περιβαλλοντιστές» δημοσιεύω στις εφημερίδες ένα άρθρο με τίτλο «Η κοινωνία θέλει, οι πράσινοι  μπορούν;» με υπότιτλο μια ρήση του αναρχικού πρίγκιπα Π. Κροπότκιν: «Ο κόσμος θα ήταν καλύτερος αν έπαιρναν την εξουσία αυτοί που δε την θέλουν». Ήταν ένα ανοικτό προσκλητήριο για την οργάνωση ενός πολιτικού οικολογικού χώρου.

Στο προσκλητήριο ανταποκρίθηκαν λίγοι. Στην πρώτη συνάντηση σε μια αίθουσα διδασκαλίας στο κολλέγιο Intercollege στην Έγκωμη συμμετείχαν μόλις 25 άτομα, μεταξύ των οποίων και ένας συμπαθής κύριος που υπέγραψε στο φύλλο συμμετοχών ως Α.Κ από την… ΚΥΠ.

Μέσα από πολλές συναντήσεις, συνεδριάσεις και επαφές φτάσαμε σε μια συγκέντρωση 75 ατόμων στις 18 Φεβρουάριου 1996 στο αμφιθέατρο του Cine Studio στο Intercollege όπου αποφασίστηκε η ιδρυτική διακήρυξη και η κάθοδος στις βουλευτικές εκλογές του πολιτικού σχηματισμού ανεξάρτητων υποψηφίων «ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΣΤΕΣ».

Έχουν περάσει από τότε 25 ολόκληρα σκληρά δύσκολα και γεμάτα αγώνες χρόνια, συμπληρώνοντας φέτος το πράσινο αργυρό ιωβηλαίο.

Στην πρώτη μας εκλογική αναμέτρηση ως «Οικολόγοι Περιβαλλοντιστές», με μόνο 17 υποψηφίους (κατανεμημένους στις 6 εκλογικές περιφέρειες) δεν πετύχαμε εκλογή. Πήραμε μόλις 3.710 ψήφους ή ποσοστό 1%. Αξίζει όμως για την ιστορία να καταγράψουμε τις εκλογικές επιδόσεις των υπολοίπων πολιτικών κομμάτων σε εκείνη την αναμέτρηση: ΔΗΣΥ 34.5%, ΑΚΕΛ 33%, ΔΗΚΟ 16.5%, ΕΔΕΚ 8.1%, ΕΔΗ 3,7%, ΝΕ.Ο. 1,7%, ΑΔΗΣΟΚ 1,4%.

Παρατηρούμε λοιπόν ότι το Κίνημα Οικολόγων μέσα από την 25χρονη του πορεία σημείωσε μια αξιοσημείωτη άνοδο της εκλογικής του βάσης φτάνοντας στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στις 17.000 ψήφους και σε ποσοστό 4,8%, ενώ στην ίδια περίοδο τα μεγαλύτερα παραδοσιακά κόμματα παρουσίασαν σημαντικές απώλειες. Από την άλλη δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι την ίδια αυτή περίοδο των 25 χρόνων ένας σημαντικός αριθμός πολιτικών σχημάτων έκαναν την εμφάνισή τους, διέγραψαν μια εφήμερη πορεία στην πολιτική ζωή και χάθηκαν στη σκόνη της ιστορίας.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι την είσοδο του Κινήματος στη Βουλή των Αντιπροσώπων το 2001, είχαμε την εκλογή της πρώτης πράσινης δημοτικής συμβούλου στο Δήμο Λευκωσίας, την καλύτερη οργάνωση του Κινήματος και την ανάληψη πλέον της πρωτοβουλίας των οικολογικών αγώνων στη χώρα μας. Κρίσιμο ρόλο στην ανάδειξη του Κινήματος Οικολόγων είχε ο δυναμικός αγώνας για την κατάργηση των βρετανικών στρατιωτικών γυμνασίων στον Ακάμα που μας έφερε σε ευθεία αντιπαράθεση με την τότε Κυβέρνηση. Αξίζει να αναφερθούν επίσης οι καλοκαιρινές εκδηλώσεις στον ευκαλυπτώνα της Πόλης Χρυσοχούς, μια ιδέα του Αλκίνοου Ιωαννίδη, που με επιτυχία υλοποιήσαμε για δέκα συνεχή χρόνια. Καταξιωθήκαμε στην συνείδηση των πολιτών ως μια ωραία ομάδα ανθρώπων που ενδιαφέρεται και αγωνίζεται για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και την δημόσια υγεία (πχ χυτήριο Εργάτες).

Συμπληρώνονται τον ερχόμενο Μάιο τα 20 χρόνια κοινοβουλευτικής παρουσίας του Κινήματος. Έχουμε να παρουσιάσουμε έργο αναλογικά ανώτερο του αριθμού των βουλευτών μας, μέσα κι έξω στη Βουλή, με κοινοβουλευτική δράση που ξεχωρίζει και που προκάλεσε ακόμα και διεθνές ενδιαφέρον (από την ραφιοποίηση των γενετικά τροποποιημένων τροφίμων μέχρι τα «χρυσά διαβατήρια»).

Στις επόμενες βουλευτικές εκλογές σε λίγες εβδομάδες καλούμαστε να δώσουμε συνέχεια σε αυτή την λαμπρή πορεία που ξεκίνησε από μια εκδήλωση πολιτικού ακτιβισμού της Greenpeace, πίσω στο μακρινό Ιούλιο του 1995. Καλούμαστε να στολίσουμε με τα άνθη ακόμα μιας εκλογικής νίκης το πράσινο αργυρό ιωβηλαίο.

Του Γιώργου Περδίκη

Βουλευτή Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

ΑΡΘΡΟ: Καλά κρασιά

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Για να χρειαστεί ο Πρόεδρος να απευθυνθεί στους ψηφοφόρους μέσω διαγγέλματος για να εξηγήσει τα «καλά» του προϋπολογισμού σημαίνει ότι τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά επικοινωνιακά για την εικόνα της Κυβέρνησης και για τα κόμματα που την στηρίζουν. Όμως πέραν από τα «ΘΑ» του προϋπολογισμού του 2021 ας δούμε τις πραγματικότητες του προϋπολογισμού του χρόνου που μόλις έκλεισε δηλαδή του 2020 γεγονός που θα μας βοηθήσει να εξάξουμε χρήσιμα συμπεράσματα για τον προϋπολογισμό του νέου χρόνου.

Σύμφωνα λοιπόν με την επιστολή  αρ.  13.23.003 ημερ. 20/1/2021 του Υπουργού Οικονομικών προς την Βουλή των Αντιπροσώπων: 

1) Το ποσοστό υλοποίησης του προϋπολογισμού του 2020 όσον αφορά τις αναπτυξιακές δαπάνες (αυτές που τροφοδοτούν την πραγματική οικονομία)  ανήλθε στο 45% (ούτε καν τα μισά)  

2) Όσον όμως αφορά το ποσοστό υλοποίησης του τακτικού προϋπολογισμού (δηλαδή μισθοί, λειτουργικά  έξοδα, επιδόματα κλπ.)  το ποσοστό ανήλθε στο 71%. 

3) Οι αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων συσσωρευτικά αυξήθηκαν κατά 5%, δηλαδή σε συνθήκες αύξησης της ανεργίας, κλεισίματος επιχειρήσεων και οικονομικής ύφεσης το κρατικό μισθολόγιο αυξήθηκε. (τα στοιχεία αφορούν μέχρι το τέλος Νοεμβρίου)

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Όποια όμως και αν είναι τα συμπεράσματα σας η αντικειμενική αλήθεια είναι ότι πρόκειται για προπαγάνδα τα όσα κάποιοι προσπαθούν να μας περάσουν και ιδιαίτερα ότι με τη ψήφιση του προϋπολογισμού θα γεμίσουν οι τσέπες του κοσμάκη ευρώ. 

Να υπενθυμίσω ότι Κυβέρνηση και κόμματα (συγκυβερνώντα αλλά και ΔΗΚΟ – ΑΚΕΛ)  απέρριψαν και πάλι την τροπολογία μας για περικοπή κατά 10% των επιδομάτων φιλοξενίας, παραστάσεως και οδοιπορικών των εκλεγμένων και διορισμένων αξιωματούχων της χώρας. Κανένας δεν μπορεί βέβαια να απαντήσει στο ερώτημα γιατί πρέπει να πληρώνονται υψηλόμισθοι αξιωματούχοι της πολιτείας για έξοδα παραστάσεως, φιλοξενίας και οδοιπορικά σε συνθήκες lockdown όπου ούτε φιλοξενίες γίνονται, ούτε ταξίδια ,ούτε επαγγελματικά δείπνα κλπ. από τους λογής αξιωματούχους. 

Το ίδιο έγινε και με την πρόταση μου για παγιοποίηση της παροχής προνομίων στους πρώην προέδρους της Δημοκρατίας και προέδρους της Βουλής.  Απορρίφθηκε από το σύνολο των κομμάτων και την κυβέρνηση.

Θέλω όμως να κάνω και μια απλή αναφορά στα θέματα περιβάλλοντος. Αλήθεια πως μπορούμε να στηρίξουμε ένα προϋπολογισμό ο οποίος περιλαμβάνει πρόνοιες για λεωφόρους που τέμνουν βιότοπους, καταστρέφουν δάση και ισοπεδώνουν ιστορικά μνημεία;

Και η περίφημη διαβούλευση με τα κόμματα που τελικά στήριξαν τον «αναθεωρημένο» κυβερνητικό προϋπολογισμό πού οδήγησε; Σε κάποιες ασαφείς αναφορές σε φωτοβολταικά στα ορεινά (ελπίζω όχι σαν αυτό της Φλάσου) και σε πολεοδομικές χαλαρώσεις και νομιμοποίηση παρανομιών.

Συνοπτικά αναφέρω ότι από τα 8 δισ. στο σύνολο των δαπανών που προϋπολογισμού 2021, μόνο 160 εκ. αφορούν δαπάνες για το περιβάλλον που συνιστά ποσοστό 2%, ένα από τα πιο χαμηλά στην ΕΕ.

Κάτι πήρε το αυτί μου για πράσινη ανάπτυξη στο διάγγελμα σας κύριε Πρόεδρε. Καλά κρασιά και «this is Cyprus».

Του Γιώργου Περδίκη

Βουλευτή Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ: «Ο προϋπολογισμός δεν έχει ενσωματωμένη την πράσινη οικονομία»

Μέσα από το παρασκήνιο και με βροχή από «ΘΑ», πέρασε ο αναθεωρημένος κρατικός προϋπολογισμός 

Καθόλου «πράσινος» και φιλικός προς το περιβάλλον είναι και ο δεύτερος κρατικός προϋπολογισμός που, εντέλει, υπερψηφίστηκε εχθές, χωρίς ουσιαστικές αλλαγές σε ότι αφορά τις πρόνοιες που αφορούν δαπάνες ή έσοδα αλλά με πολλά «ΘΑ»  και «ΔΕΣΜΕΥΟΜΑΙ».

Ορισμένα μάλιστα από αυτά τα ΘΑ γεννούν ιδιαίτερες ανησυχίες και προβληματισμό π.χ. η προσπάθεια για  επαναφορά της μεμονωμένης κατοικίας και η νομιμοποίηση πολεοδομικών παρανομιών.

Εάν συγκριθεί ο προϋπολογισμός του 2020 με τον προϋπολογισμό του 2021, θα εντοπίσει κανείς με ευκολία πως οι δαπάνες για το περιβάλλον στο νέο προϋπολογισμό είναι λιγότερες από τον περσινό.

Τρανταχτό παράδειγμα είναι το γεγονός πως στον προϋπολογισμό του 2020 υπήρχε σχέδιο απόσυρσης παλιών οχημάτων και αντικατάστασής τους με οικολογικά και ηλεκτρικά, το οποίο ωστόσο λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, πάγωσε. Το εν λόγω σχέδιο δεν υπάρχει στον προϋπολογισμό του 2021.

Αυτός ο προϋπολογισμός που ψηφίστηκε χθες στη Βουλή, δεν έχει ενσωματωμένη την πράσινη οικονομία, στον βαθμό που θα θέλαμε, για να τον υποστηρίξουμε. Είναι αλήθεια ότι μόνο το 2% των προβλεπόμενων δαπανών που προνοεί ο προϋπολογισμός αφορούν το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή.

Τώρα τελούμε εν αναμονή των «θα» της Κυβέρνησης και των προεδρικών δεσμεύσεων στα άλλα κόμματα. Περιμένουμε να δούμε αν μέσα από τις συμφωνίες τους, θα υλοποιηθούν κάποια και ποια από αυτά τα «ΘΑ».

Το παρελθόν μας έχει διδάξει διαφορετικά.

Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

ΑΡΘΡΟ: Νιώθω χτητζιόν στην τοποθεσία Κύπρος

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Τις φετινές γιορτές, απολαμβάνω τη φύση, όπως όλος ο κόσμος, μέσω των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης (social media). Κάτι ο περιορισμός στο σπίτι, κάτι που βλέπω πως όλος ο κόσμος εξόρμησε σε βουνά, μονοπάτια της φύσης και παραλιακά μέτωπα αλλά και επειδή θέλω την υγεία μου. Ένεκα της κατάστασης, μόνο έτσι τα θαυμάζω πλέον.

Μέσω των φωτογραφιών, βίντεο αλλά κυρίως μέσω των check-ins, έγιναν γνωστά διάφορα μονοπάτια της φύσης όπως τα Τεισιά της Μαδαρής, το μονοπάτι Αταλάντη κ.α.. Έγινε γνωστό το «άγνωστο» σπίτι στη Διερώνα, τα γεφύρια του Τζιελεφού, της Ελιάς, του Πισκόπου κλπ. Θυμηθήκαμε και την Αλυκή της Λάρνακας. Τα πάρκα Αθαλάσσας, Ακαδημίας και ό,τι άλλο έχουμε σε αστικό πράσινο, συνεχίζουμε να τα βλέπουμε επί καθημερινής βάσεως από τον Μάρτη και μετά. Γενικότερα, απολαμβάνουμε τις ομορφιές της Κύπρου, όσες προλαβαίνουμε τουλάχιστον.

Με τα τόσα πολλά check-ins στην εξοχή, όλο και περισσότερος κόσμος θέλησε να τα επισκεφτεί και κατάφεραν κάτι που το Υφυπουργείο Τουρισμού ακόμα προσπαθεί, να προτρέψει τον κόσμο να επισκεφτεί μέρη στο εσωτερικό της χώρας. Μέχρι εδώ, όλα καλά!

Μέσα σε όλη αυτή τη χαρά όμως υπάρχει κάτι στενάχωρο. Η ασυνειδησία μερίδας του κόσμου που αφήνουν τα σημάδια τους, σκουπίδια, συνθήματα κλπ., σε όλους τους πιο πάνω χώρους, λες και είναι συμπαντικό κάλεσμα να αφήσουν κάπως το στίγμα τους.

Τα φαινόμενα αυτά δεν μπορούν να ονομαστούν άγνοια, γιατί στα σπίτια μας δε συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο τρόπο – για παράδειγμα, κάδος γεμάτος, ρίχνω κι άλλα κι ας πέσουν στο πάτωμα και είναι εντάξει. Αφού αυτό δε συμβαίνει στα σπίτια μας, γιατί να γίνεται στη φύση;

Μετά από πολλές πιέσεις εδώ και χρόνια, σε αρκετά σημεία, έχουν τοποθετηθεί κάδοι που μπορούμε να τοποθετούμε τα σκουπίδια μας κάτι που δε δικαιολογεί τις εικόνες που είδαμε μετά τις διάφορες εξορμήσεις των τελευταίων ημερών. Κι αν είναι γεμάτος ο κάδος, όπως τα πήραμε στο βουνό, ας τα φέρουμε και πίσω να τα πετάξουμε, είναι προτιμότερο.

Αυτό το «κοντά στο νου» πράγμα λέει πολλά. Όταν σε ένα περπάτημα στη φύση δε λείπει το freddo espresso σε πλαστικό ποτήρι μαζί με νερό σε πλαστικό μπουκάλι, τα οποία μετά θα κοσμήσουν το τοπίο, πως περιμένουμε την εύκολη προσαρμογή στην πλήρη κατάργηση της πλαστικής σακούλας, στην κατάργηση των πλαστικών ειδών μιας χρήσης, στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα; Όταν κόψαμε τους κλώνους που μας εμπόδιζαν για να βγει η πολυπόθητη φωτογραφία μπροστά στο τρίγωνο σπίτι στη Διερώνα, πως να φυτέψουμε άλλα δέντρα σε πάρκα, πλατείες και πλαγιές; Όταν πατήσαμε, πηδήξαμε και βγάλαμε και κανένα χόρτο γιατί χαλούσε το πλάνο για το βίντεο στην Αλυκή, πως να σκεφτούμε τα φλαμίνγκο που είναι στο σπίτι τους;

Τα μονοπάτια της φύσης, εκδρομικοί χώροι και άλλες ατραξιόν του νησιού, είναι περιουσία όλων μας και σε καμία περίπτωση δεν είναι ηθικά σωστό να τα καταστρέφουμε. Τι να μας κάνει η UNESCO όταν εμείς οι ίδιοι δεν εκτιμούμε τον τόπο μας; Όταν πετάμε ασυναίσθητα το καλαμάκι στη διαδρομή μας στη φύση;  Δε μας αξίζει καμιά ομορφιά και καμία πλούσια φυσική κληρονομιά. Η νοοτροπία μας, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε αυτό το μεγαλείο.

Φέτος τις γιορτές, νιώθω πως δεν μας επισκέφτηκαν οι σκαλαπούνταροι, μα τα χτητζιά.  

Μαρία Κολά

Μέλος Πολιτικής Επιτροπής

Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

ΑΡΘΡΟ: Θλιβερή η είδηση για τον θάνατο αβοήθητου ηλικιωμένου άντρα

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Ο θάνατος του συνανθρώπου μας που για τρεις μέρες ήταν μόνος και αβοήθητος στο σπίτι του, μετά από πτώση, αναδεικνύει τα μεγάλα ζητήματα που πρέπει να απασχολήσουν την Πολιτεία και την κοινωνία. Ένας συνάνθρωπος μας χρειαζόταν βοήθεια και δεν την είχε.

Η υπηρεσία «Κόκκινο Κουμπί» για τηλεειδοποίηση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, ενώ έχει εγκριθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο εδώ και ένα χρόνο, ακόμα δεν λειτούργησε. Μια τέτοια υπηρεσία πρέπει να τεθεί σε άμεση λειτουργία για να μπορούν άτομα που μένουν μόνα στο σπίτι να την αξιοποιούν τόσο για έκτακτες ανάγκες, αλλά και για να μπορούν να μιλήσουν με κάποιον λειτουργό για ζητήματα που τους απασχολούν.

Αυτή η υπόθεση μου θυμίζει μια ηλικιωμένη κυρία που μένει μόνη της σε χωριό της επαρχίας Λευκωσίας, χωρίς ηλεκτρικό και νερό. Αβοήθητη, στο μέσο του πουθενά, δεν ξέρει κανένας αν μπορεί να φροντίσει τον εαυτό της, αν έχει φαγητό, αν ζει ή αν πέθανε.

Το στίγμα της γήρανσης πρέπει να καταπολεμηθεί με καινοτόμες λύσεις για να φέρει κοντά νέους και ηλικιωμένους. Υπάρχουν τρόποι για να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια των ηλικιωμένων και να επιλυθούν προκλήσεις σε σχέση με την κοινωνική φροντίδα, το ψηφιακό χάσμα και την μοναξιά.

Στα χωριά μας θα ήταν χρήσιμο να λειτουργούν υπηρεσίες σύνδεσης με το διαδίκτυο και ψηφιακών μέσων, όπου να μπορούν να επικοινωνούν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα τα άτομα τρίτης ηλικίας. Για να καλυφθεί το ψηφιακό χάσμα, μπορούν να αξιοποιηθούν άνεργοι νέοι για να παρέχουν την τεχνολογική υποστήριξη και να συνδέουν τους ηλικιωμένους μας με τους αγαπημένους τους, μέσω δικτύων και εφαρμογών.

Είναι επάναγκες να γίνει καταγραφή όλων των ηλικιωμένων που ζουν μόνοι τους και να αξιολογηθούν οι ανάγκες τους. Κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να μένει αβοήθητος.  Το κράτος έχει ευθύνη και υποχρέωση έναντι όλων των πολιτών, χωρίς διακρίσεις.

Για να γίνουν όλα τα πιο πάνω χρειάζεται πολιτική βούληση και ένα κράτος πρόνοιας που να θέτει τον πολίτη στο επίκεντρο του πολιτικού του προγράμματος. Θα έπρεπε ήδη να υπάρχουν δομές για στήριξη των ηλικιωμένων μας.  

Κυρίως αυτές τις μέρες των γιορτών, η πλειοψηφία των ηλικιωμένων μας βρέθηκε σε συγκριτικά πιο δυσμενείς συνθήκες από την υπόλοιπη κοινωνία, λόγω της πανδημίας. Κάποιοι έμειναν στο σπίτι μόνοι τους, χωρίς καμιά επαφή με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Στερήθηκαν τις αγκαλιές και τα χαμόγελα των παιδιών και εγγονιών τους, αλλά δεν είχαν άλλη επιλογή. Η γήρανση δεν πρέπει να σημαίνει απομόνωση ή παραμέληση.

Της Αλεξίας Σακαδάκη

Κοινωνιολόγος

Μέλος Πολιτικής Επιτροπής Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

ΑΡΘΡΟ: Προϋπολογισμός στην ομίχλη

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Τα τελευταία επτά χρόνια με την κατάρρευση του κυπριακού τραπεζικού συστήματος επιβλήθηκαν μέτρα που προκάλεσαν μόνιμες αναπηρίες στην κοινωνική συνοχή, στην ποιότητα ζωής και στο περιβάλλον της πατρίδας μας, με στόχο – κατά τους κυβερνώντες – για να βελτιωθούν οι δείκτες της Κυπριακής οικονομίας, γεγονός που υποτίθεται ότι θα προσέλκυε επενδύσεις που στη συνέχεια θα έφερναν θέσεις εργασίας, ευημερία και οικονομική σταθερότητα. .

Επτά χρόνια μετά – το 2020 – η θεωρία αυτή μπήκε σε σκληρή δοκιμασία λόγω της νόσου COVID-19. Κι όμως η οικονομία μας ταρακουνήθηκε για ακόμη μια φορά. Η σοβαρή οικονομική κρίση που έφεραν τα μέτρα αντιμετώπισης του κορωνοϊού αποτελεί το πιο ξεκάθαρο τεκμήριο που στηρίζει την άποψη μας ότι δηλαδή η επανάκαμψη της οικονομίας μετά την κατάρρευση των Κυπριακών τραπεζών το 2013, δεν στηρίχθηκε σε αειφόρο και βιώσιμη βάση αλλά στην οικονομία της αρπαχτής και της αισχροκέρδειας.  

Το πιο καθοριστικό δείγμα αυτής της κατάστασης είναι το λεγόμενο Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα, το γνωστό ως πρόγραμμα «χρυσά διαβατήρια». Μια οικονομία της φίσιας ,της μίζας και της βίζας δηλαδή.

Σημειώνουμε στον προϋπολογισμό του 2021 την έλλειψη οράματος στον τομέα του περιβάλλοντος, που να χρηματοδοτείται από ικανού ύψους χορηγίες και εγγυήσεις τόσο από τον κρατικό προϋπολογισμό όσο και από Ευρωπαϊκά κονδύλια. Αντίθετα ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2021 δεν περιέχει ούτε τις βασικές πρόνοιες για προώθηση της Πράσινης Ανάπτυξης. Παρά την υποχρέωση μας με βάση την Σύμβαση των Παρισίων να παρουσιάζονται οι οριζόντιες δαπάνες για το περιβάλλον, για την προώθηση της βιώσιμης πράσινης ανάπτυξης, των επενδύσεων για επίτευξη του στόχου για μείωση των συνολικών εκπομπών ρύπων σε εθνικό επίπεδο και των μέτρων για διαχείριση των επιπτώσεων του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής, το Υπουργείο Οικονομικών και Προϋπολογισμού σφυρίζει αδιάφορα.

Παρά το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί την «Πράσινη Ανάκαμψη» και θέτει ως προϋπόθεση για αποδέσμευση των δισεκατομμυρίων από το ταμείο ανάκαμψης την προώθηση μέτρων περιβαλλοντικής αναδιάρθρωσης της οικονομίας, στην Κύπρο η κυβέρνηση αναμασάει συνταγές της προηγούμενης δεκαετίας, αρνείται να εφαρμόσει δομικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις (πχ Υφυπουργείο Περιβάλλοντος, Πράσινο Ταμείο κοκ)  και συνεχίζει να προωθεί έργα και πολιτικές που καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον. Για το περιβαλλοντικό κίνημα της Κύπρου ο κρατικός προϋπολογισμός δεν έχει καμία σχέση με την «πράσινη οικονομία». Κινείται ακόμα μέσα στην ομίχλη των αποτυχημένων συνταγών του παρελθόντος. 

Θέλουμε η Κυβέρνηση μέσω του προϋπολογισμού να δώσει νέα ελπίδα και νέα κατεύθυνση. Ο κρατικός προϋπολογισμός 2021 αντίθετα αντανακλά την αδυναμία της Κυβέρνησης να επενδύσει στην επανεκκίνηση της οικονομίας που να βασίζεται εξίσου στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, δηλαδή τη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία, τη βιοτεχνία, την παραγωγή ενέργειας κ.ο.κ. και όχι μόνο στον τριτογενή τομέα των υπηρεσιών και των τραπεζών. Κινητήριος δύναμη δεν μπορούν να είναι αποκλειστικά τα ξένα δεκανίκια και τα δάνεια. Πρέπει να εμπιστευτούμε τις δυνάμεις της Κυπριακής οικονομίας, τις μικρές επιχειρήσεις, τους αυτοεργοδοτούμενους και τους βιοτέχνες, τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους μας και κυρίως τη νεολαία μας.

Ο προϋπολογισμός που έχουμε μπροστά μας δεν μας αφήνει καμία αμφιβολία ότι επιδιώκει μέσα από τις συνθήκες της αντιμετώπισης μιας πρωτόγνωρης υγειονομικής κρίσης να στηρίξει μια οικονομία βασισμένη ανισομερώς στις υπηρεσίες του τριτογενή τομέα, μιας οικονομίας που θα είναι για πάντα εξαρτημένη από εξωγενείς παράγοντες και μιας διακυβέρνησης που θα ρέπει προς την διαφθορά και την διαπλοκή. Τα θέματα που αφορούν την αντιμετώπιση της διαφθοράς και της διαπλοκής δεν είναι άσχετα πλέον με την οικονομία. Οι δείκτες οικονομικής ανάπτυξης συνδέονται πλέον με την αντίληψη για τη διαφθορά σύμφωνα με τους διεθνείς οργανισμούς. Σε αυτά τα ζητήματα η κατάσταση στην Κύπρο είναι καταθλιπτική. Τα θέματα αυτά έχουν μετατραπεί σε κύρια στην αντιμετώπιση του κρατικού προϋπολογισμού 2021.

Εμείς θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε την ανάγκη προώθησης ομοιόμορφης ανάπτυξης που να περιλαμβάνει όλους τους τομείς της οικονομίας και οπωσδήποτε του πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα της οικονομίας, σε σχέση με τον τριτογενή τομέα μέσω της εφαρμογής νέων οικολογικών και πράσινων πολιτικών, βασισμένων στις νέες τεχνολογίες, στην πληροφορική και την καινοτομία.  Αυτό που πραγματικά χρειάζεται η οικονομία μας και έπρεπε να αντικατοπτρίζεται στον προϋπολογισμό του 2021, είναι μια εκ βάθρων αλλαγή, μια ανατροπή που να αντικαταστήσει το κερδοσκοπικό σύστημα της αλόγιστης και χωρίς όρια ανάπτυξης – που θα οδηγεί πάντα τον τόπο σε κρίσεις ύφεσης, σαν αυτή που ζούμε ακόμα – με ένα νέο πράσινο και αειφόρο μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης.

Γιώργος Περδίκης

Βουλευτής

Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

ΑΡΘΡΟ: Το εμβόλιο κατά της Διαφθοράς

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Τα πρόσφατα πρωτοφανή γεγονότα με το σκάνδαλο των Cyprus Papers έχουν αναδείξει με τον πλέον δύσοσμο τρόπο την συμμετοχή της Βουλής στα κυκλώματα της διαφθοράς και της διαπλοκής.  

Στα είκοσι σχεδόν χρόνια της υπηρεσίας μου ως μέλος κοινοβουλευτικών επιτροπών που σχετίζονται με τα θέματα της διαφθοράς και της διαπλοκής (ήτοι τις Κοινοβουλευτικές Επιτροπές Θεσμών και Ελέγχου) έχω διαπιστώσει προ πολλού ότι η ίδια η Βουλή μάλλον είναι μέρος του προβλήματος παρά μέρος της λύσης του. Η εξουσία που περιβάλλει τα πρόσωπα – σε όλες τις βαθμίδες της κοινοβουλευτικής εξουσίας – προσελκύει τα παράσιτα της διαφθοράς και της διαπλοκής. Δεσμοί, φιλίες, αλληλεξαρτήσεις, κουμπαριές, κομματικές συγγένειες ή απλές συγγένειες συνθέτουν το πλέγμα των αλληλεξαρτήσεων των διαπλεκόμενων συμφερόντων. 

Οι θεσμοί της διαφάνειας, της λογοδοσίας και του ελέγχου – που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως ασπίδα έναντι αυτών των φαινομένων – δεν έχουν επαρκή και αποτελεσματική εφαρμογή μέσα στον ίδιο το «Ναό της Δημοκρατίας». Προς επίρρωση των όσων ισχυρίζομαι υπάρχουν μια σειρά από εκθέσεις της Επιτροπής κατά της Διαφθοράς του Συμβουλίου της Ευρώπης (GRECO) που κατ’ επανάληψη  εντοπίζουν λάθη, παραλείψεις και ανεκπλήρωτες συστάσεις σε ότι αφορά την δεύτερη εξουσία.   

Ένα από τα θέματα που επισημάνθηκαν από καιρό από την Επιτροπή GRECO είναι η έλλειψη «κώδικα δεοντολογίας» μέσω των οποίων θα ελέγχονται θέματα όπως η σύγκρουση συμφερόντων, το ασυμβίβαστο, η δωροληψία, η λογοδοσία κοκ. 

Ως αναπληρωτής Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών εκφράζω την ικανοποίηση μου γιατί η κοινωνία φαίνεται να έχει δεχθεί με θετικά σχόλια το προσχέδιο για ένα κώδικα δεοντολογίας των βουλευτών, που δόθηκε στη δημοσιότητα πρόσφατα. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι τούτο ήταν το αποτέλεσμα της εντατικής εργασίας διάρκειας τριών εβδομάδων μιας ολιγομελούς επιτροπής βουλευτών – με την πολύτιμη βοήθεια του προσωπικού της Βουλής – της οποίας είχα τον συντονισμό.

Αποδεικνύεται έτσι ότι όταν υπάρχουν άτομα που έχουν την πολιτική απόφαση να προχωρήσουν στα θέματα της αντιμετώπισης της διαπλοκής και της διαφθοράς, υπάρχει και αποτέλεσμα. Ελπίζω να υπάρχει η ίδια πολιτική βούληση και στα πολιτικά κόμματα τα οποία καλούνται μέσα στις επόμενες λίγες μέρες να ολοκληρώσουν τη διαδικασία της ψήφισης του κώδικα δεοντολογίας των βουλευτών. 

Πολιτική αποφασιστικότητα οφείλει να επιδείξει η Βουλή και στην προώθηση μιας σειράς από νομοθετημάτων όπως «της προστασίας μαρτύρων», για «την σύσταση της αρχής κατά της διαφθοράς» , το κακόφημο «πόθεν έσχες» κοκ. 

Αυτό όμως που κυρίως καλείται να οχυρώσει η Βουλή είναι την αρχή της διαφάνειας. Η διαφάνεια είναι το καλύτερο εμβόλιο κατά του ιού της διαφθοράς. Μπορεί να έχει κόστος, μπορεί να είναι επώδυνη και άδικη κάποιες φορές, σε κάποιες περιπτώσεις να πυροδοτεί παρασιτικές συμπεριφορές και να τροφοδοτεί την «ανθρωποφαγία» αλλά – κατά ανάλογο τρόπο με τις παρενέργειες των εμβολίων – είναι η μόνη αποτελεσματική προφύλαξη από τον ιό της διαφθοράς και την επιδημία της διαπλοκής. 

Για αυτό και μόνο το λόγο επιβάλλεται η άμεση δημοσίευση της λεγόμενης «λίστας Γιωρκάτζη» που αφορά τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια (ΜΕΔ) των πολιτικά εκτεθειμένων προσώπων (ΠΕΠ) όπως αυτά κατεγράφησαν από τις ίδιες τις τράπεζες στις αρχές του 2019. 

Έχουμε ξεκαθαρίσει μέσω επιστολής που απέστειλα στον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων δρ. Αδάμου ότι επιβάλλεται η άμεση δημοσιοποίηση της λεγόμενης λίστας Γιωρκάτζη όπως είναι, χωρίς καμιά επεξεργασία. Κάθε προσπάθεια αλλοίωσης των στοιχείων που περιλαμβάνει η λίστα στο όνομα του εκσυγχρονισμού και της επικαιροποιήσης της, θα ερμηνευτεί από την κοινωνία (κι όχι άδικα) ότι στοχεύει στην απόκρυψη στοιχείων. Αν θέλουμε να καλλιεργήσουμε κουλτούρα διαφάνειας οφείλουμε χωρίς άλλη καθυστέρηση να προχωρήσουμε στην άμεση δημοσιοποίηση της λίστας Γιωρκάτζη όπως είναι. 

Διευκρινίζεται για άλλη μια φορά ότι όσα πολιτικά πρόσωπα περιλαμβάνονται σε αυτή τη λίστα δεν βαρύνεται οπωσδήποτε και κατά ανάγκην με οποιαδήποτε αξιοκατάκριτη πράξη. Άλλωστε θέση μας είναι ότι είναι η τραπεζική αυθαιρεσία, η έλλειψη ελέγχου των τράπεζων, οι υποχρεώσεις και οι αθέμιτες πρακτικές των που ευθύνονται κυρίως για την δημιουργία του προβλήματος των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων. 

Αν θέλουμε να αναζητήσουμε πιθανώς αξιοκατάκριτες ή και ποινικά κολάσιμες πράξεις οφείλουμε να συνεχίσουμε την έρευνα με τη βοήθεια ειδικών ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων και του Γενικού Ελεγκτή ώστε να αναζητηθούν τυχόν χαριστικές αρχικές διευθετήσεις όταν παραχωρήθηκαν τα δάνεια σε ΠΕΠ, η διαχείριση αυτών των δανείων και οι πιθανές χαριστικές αναδιαρθρώσεις. Για το λόγο αυτό θεωρούμε ότι θα πρέπει να συνεχιστεί το έργο της ad hoc επιτροπής, να αξιοποιηθούν τα στοιχεία που έχουμε ήδη στη διάθεσή μας, να ολοκληρώσει την ερεύνα του ο Γενικός Ελεγκτής  με τα δάνεια της ΚΕΔΙΠΕΣ και να κατατεθούν και οι υπόλοιπες λίστες με τα ΜΕΔ και τις διαγραφές δανείων των ΠΕΠ που ομολόγησε ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας κ. Ηροδότου, ότι βρίσκονται στο αρχείο του. 

Η υπόθεση της διαφάνειας σε ότι αφορά τα ΜΕΔ των ΠΕΠ δεν τελειώνει με τη λίστα Γιωρκάτζη. Ας γίνει όμως μια καλή αρχή με την άμεση δημοσιοποίηση της. 

Γιώργος Περδίκης

Βουλευτής

Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

ΑΡΘΡΟ: Μπορούμε καλύτερα

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Η κρίση του κορονοϊού βρήκε, δυστυχώς, την παγκόσμια οικονομία εντελώς απροετοίμαστη, προκαλώντας της μεγάλο κόστος, ενώ η συνέχεια της εκκρεμούς κατάστασης που δημιουργήθηκε είναι και απρόβλεπτη και εν πολλοίς δυσοίωνη. Ως εκ τούτου, άρχισε μια σοβαρή και διεξοδική συζήτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο σε ό,τι αφορά την ανθεκτικότητά της.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, στην πρώτη της μετά το lockdown αντίδραση, έθεσε ως προτεραιότητα τη δημιουργία ανθεκτικότητας στις εθνικές οικονομίες και για το σκοπό αυτό αποφάσισε να συστήσει ευρωπαϊκό ταμείο ανάκαμψης.

Μια οικονομία θεωρείται ανθεκτική, όταν πετυχαίνει να κερδίζει χρόνο προσαρμογής στις εξωτερικές πιέσεις και διασφαλίζει ομαλή προσγείωση στα νέα δεδομένα, κυρίως για τους λιγότερο προνομιούχους. Ανθεκτικές θεωρούνται οι οικονομίες εκείνες που στηρίζουν το μοντέλο ανάπτυξής τους στη βιωσιμότητα, δηλαδή την ικανότητα να αναπτύσσονται χωρίς αρνητικές επιπτώσεις στην κοινωνία, την κουλτούρα, το περιβάλλον κ.ά.

Από τα πιο πάνω προκύπτει ευκόλως ότι οι βιώσιμες οικονομίες είναι οι οικονομίες που προσφέρουν στους πολίτες τους υψηλό βιοτικό επίπεδο, σε αντίθεση με άλλες, που δεν παρουσιάζουν ανάλογα χαρακτηριστικά.

Για να έχουμε βιωσιμότητα στην οικονομία, πρέπει να φροντίσουμε, αφενός, για τη δημιουργία νέων πόρων και να αποφύγουμε, αφετέρου, την καταστροφή ή την αλλοίωση των υφιστάμενων φυσικών πόρων. Η δημιουργία πόρων επιτυγχάνεται μέσα από ανανεώσιμες πηγές, όπως είναι π.χ. ο ήλιος, το νερό, ο αέρας κ.ά.

Η Κυπριακή οικονομία, μετά την κρίση του 2013 και την κάθοδο της τρόικα, δεν κατάφερε να εφαρμόσει εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που θα επέτρεπαν να έχουμε σήμερα μια πιο ανθεκτική  στις κρίσεις οικονομία. Πετύχαμε, δυστυχώς, το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα, δημιουργώντας ένα ευκαιριακό μοντέλο ανάπτυξης, μέσω του προγράμματος απόκτησης διαβατηρίων, του οποίου ο προβληματικός σχεδιασμός και η αμέθοδη εφαρμογή έπληξαν πολύ σοβαρά, όπως φαίνεται, το κύρος και την αξιοπρέπεια της χώρας μας.

Παράλληλα δεν φροντίσαμε να εντάξουμε στην οικονομική μας δραστηριότητα μέτρα πολιτικής που να προστατεύουν το περιβάλλον και να δημιουργούν προϋποθέσεις αντιμετώπισης αυτού που η Ευρώπη θεωρεί ως το κορυφαίο ζήτημα, δηλαδή την ανάγκη αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής.

Η Κύπρος παρουσιάζει έντονα σημάδια χαμηλής ανθεκτικότητας στις διεθνείς κρίσεις, λόγω της επιλογής που έγινε παλαιότερα και ενισχύθηκε στις μέρες μας, σε σχέση με τους βασικούς τομείς ανάπτυξης της οικονομίας. Η εξαγωγική δραστηριότητα επικεντρώνεται σε αποκλειστικό βαθμό στον τουρισμό, ενώ εισάγουμε σχεδόν όλα και όσα καταναλώνουμε.

Η Κύπρος χρειάζεται ν’ αναπτύξει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στις εξωτερικές κρίσεις, είτε αυτές είναι οικονομικές, είτε υγειονομικές, είτε γεωπολιτικές κ.ά. Για να το πετύχει αυτό, θα πρέπει να καταβάλει προσπάθεια για ένα καλύτερο ισοζύγιο σε ό,τι αφορά στα βασικά συστατικά ανάπτυξής της.

Η νέα στρατηγική θα πρέπει να έχει στόχο να δημιουργήσει ανθεκτικότητα στην κυπριακή οικονομία μέσω του σταδιακού μετασχηματισμού του μοντέλου οικονομικής ανάπτυξης. Στόχος του νέου οικονομικού μοντέλου πρέπει να είναι η αντικατάσταση των εισαγωγών προς κατανάλωση με εγχωρίως παραγόμενα προϊόντα. Παράλληλα θα πρέπει να δημιουργηθούν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα, έτσι ώστε το μείγμα εξαγωγών μας να μην περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στον τουρισμό.

Οι νέες προτεραιότητες που θα πρέπει να σχεδιαστούν και άμεσα να εφαρμοστούν περιλαμβάνουν τη δημιουργία κατάλληλων για υποστήριξη του μετασχηματισμού υποδομών, την ανάπτυξη και επιμόρφωση του ανθρώπινου δυναμικού σε νέα δεξιότητες, την επιλογή των κλάδων που προσφέρουν συγκριτικά πλεονεκτήματα και η ενίσχυσή τους.

Η ανάπτυξη των επόμενων ετών θα πρέπει να στηριχθεί από πολιτικές μέσα από τις οποίες το κράτος θα ενισχύσει τον επιτελικό του ρόλο και να περιλαμβάνουν μέτρα για τη δημιουργία παραγωγικής δυναμικότητας, υποστήριξης της επιχειρηματικότητας και εφαρμογής μέτρων καθολικής ανάπτυξης σε όλη την επικράτεια.

Του Άδωνι Γιάγκου

Αντιπρόεδρος Β’ του Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

ΑΡΘΡΟ: Για πόσα χρόνια ακόμη θα πλημμυρίζουν οι πόλεις μας;

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Για χρόνια τώρα πλημμυρίζουν σπίτια, γίνονται ζημιές, βλέπουμε βίντεο με ποταμούς να περνούν μέσα από δρόμους, κόσμο να κλαίει για τις καταστροφές στην περιουσία του και οι κυβερνήσεις σφυρούν αδιάφορα.

Σύμφωνα με στοιχεία που κατατέθηκαν μετά από ερώτηση μου στη Βουλή, η πυροσβεστική Υπηρεσία:

(α) 2013: Ανταποκρίθηκε σε 270 κλήσεις, εκ των οποίων 183 στη Λευκωσία, 25 στη Λεμεσό, 28 στη Λάρνακα, 29 στην Αμμόχωστο και 5 στην Πάφο.

(β) 2014: Ανταποκρίθηκε σε 638 κλήσεις, εκ των οποίων 439 στη Λευκωσία, 32 στη Λεμεσό, 113 στη Λάρνακα, 19 στην Αμμόχωστο και 35 στην Πάφο.

(γ) 2015: Ανταποκρίθηκε σε 390 κλήσεις, εκ των οποίων 134 στη Λευκωσία, 133 στη Λεμεσό, 23 στη Λάρνακα, 35 στην Αμμόχωστο και 65 στην Πάφο.

(δ) 2016: Ανταποκρίθηκε σε 256 κλήσεις, εκ των οποίων 166 στη Λευκωσία, 27 στη Λεμεσό, 48 στη Λάρνακα, 7 στην Αμμόχωστο και 8 στην Πάφο.

(ε) 2017: Ανταποκρίθηκε σε 225 κλήσεις, εκ των οποίων 193 στην Λευκωσία, 9 στη Λεμεσό, 2 στη Λάρνακα, 2 στην Αμμόχωστο και 19 στην Πάφο.

Όλα αυτά προβλήματα υπάρχουν γιατί δεν έχει δοθεί ποτέ σοβαρή σημασία στο σχεδιασμό και διαχείριση του νερού της βροχής. Πέραν από ότι ακόμη πλημμυρίζουν σπίτια και δρόμοι είναι το ότι οι οχετοί των ομβρίων σε παραλιακές πόλεις, οδηγούν όλα τα σκουπίδια που μαζεύουν από τους δρόμους κατ’ ευθείαν στη θάλασσα. Έτσι κύπριοι και τουρίστες κολυμπούν δίπλα από οχετούς.

Για πιθανές λύσεις στο πρόβλημα αρκεί να κοιτάξουμε στην κεντρική Ευρώπη όπου έχουν μεγαλύτερες βροχοπτώσεις από εμάς.

Το πρώτο βήμα είναι να υποχρεώνεται ο ιδιοκτήτης γης να διαχειρίζεται το νερό της βροχής στο τεμάχιο του. Αν δε βγάζει νερό της βροχής έξω στο δρόμο, ή καλύπτει μέρος του τεμαχίου του με μη απορροφητικές επιφάνειες, τότε ο Δήμος τον χρεώνει με βάση και το μέγεθος του τεμαχίου. Για παράδειγμα, ένας μεγάλος ασφαλτοστρωμένος χώρος στάθμευσης, θα βγάζει πιο πολύ νερό της βροχής στο δρόμο από ένα σπίτι, για αυτό πρέπει να πληρώνει περισσότερα για τη διαχείριση των νερών.

Υπάρχουν πολλές τεχνικές για να στείλει μια κατοικία το νερό της βροχής στο υπέδαφος με τα οφέλη να είναι πολλαπλά εφόσον εμπλουτίζονται τα υπόγεια νερά χωρίς να παρασύρουν και την ρύπανση από το δρόμο.

Στο επίπεδο πόλης οι Δήμοι μπορούν να εφαρμόσουν τεχνικές όπως οι λίμνες κατακράτησης (Retention and Detention ponds) ή αγωγούς που επιτρέπουν στη γη να απορροφήσει το νερό. Αυτό βοηθά όλα τα δέντρα και την βλάστηση με βαθιές ρίζες να επιβιώσουν εφόσον βασίζονται στην υγρασία σε κάποιο βάθος κάτω από την επιφάνεια.

Πολλές λίμνες που βλέπουμε στο εξωτερικό που φαίνονται σαν φυσικές, είναι στην πραγματικότητα τεχνητές με στόχο να αποθηκεύουν νερό της βροχής.

Το σημαντικό εδώ είναι ότι λύσεις υπάρχουν, όσο όμως συνεχίζει η αδιαφορία, θα συνεχίσουμε να βλέπουμε κάθε χρόνο, κόσμο κλαίει για τις περιουσίες του.

Χαράλαμπος Θεοπέμπτου

Βουλευτής,

Πρόεδρος

Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

ΑΡΘΡΟ: Ουδέν νεότερο

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Ουδέν νεότερο

Δεν παραιτείται κανείς λοιπόν. Ούτε η Κυβέρνηση, ούτε η Βουλή. «Όλα για τον λαό, αλλά ουδέν δια του λαού», όπως έλεγαν οι φωτισμένοι ηγεμόνες την εποχή του Διαφωτισμού 17ος – 18ος αιώνας.  Η καταφυγή στην κάλπη και στη λαϊκή ετυμηγορία, ως το καθαρτήριο για την κατάσταση της απαξίωσης και της ανυποληψίας στην οποία περιήλθε  το πολιτικό προσωπικό της χώρας, της οποίας αποκορύφωμα ήταν η δημόσια διαπομπή μέσω του γνωστού ντοκιμαντέρ του δικτύου Al Jazeera, απορρίφθηκε με τη καταψήφιση της πρότασης μας για αυτοδιάλυση της Βουλής και πρόωρες βουλευτικές  εκλογές. Οι εισηγητές (Θεολόγου – Περδίκης) έκαναν ξεκάθαρο  από την αρχή ότι η αυτοδιάλυση της Βουλής και οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές δεν ήταν μόνο μια πράξη ανάληψης ευθύνης από τα κόμματα και τη Βουλή για το σκάνδαλο των πολιτογραφήσεων αλλά και ένα εργαλείο εξάσκησης  πίεσης προς την Κυβέρνηση – τον κύριο υπεύθυνο – για παραίτηση και πρόωρες προεδρικές εκλογές.

Υπενθυμίζεται ότι το 1985 αντιπολίτευση και Κυβέρνηση αποφάσισαν να λύσουν τις διάφορες τους για τη διακυβέρνηση της χώρας στην κάλπη των βουλευτικών εκλογών.

Όμως το 2020 τα κόμματα, για τους δικούς τους λόγους, δεν συμφωνήσαν στη καταφυγή στην κάλπη. Η αντιπολίτευση ΔΗΚΟ – ΑΚΕΛ προφανώς γιατί δεν είναι έτοιμη για προεδρικές εκλογές. Ακόμα ψάχνουν υποψήφιο. Κι ίσως ακολουθώντας το παράδειγμα του Ν. Αναστασιάδη – ο οποίος αρνήθηκε να θέσει θέμα πρόωρων προεδρικών εκλογών μετρά τη τραγωδία στο Μαρί – επιλέγουν το δρόμο της φθοράς της Κυβέρνησης μέσα από μια μακρά πορεία εν μέσω πανδημίας και οικονομικής κρίσης για ένα σίγουρο αποτέλεσμα το 2023 αντί της κάλπης σε εποχές λαϊκής οργής. «Ποιούς άραγε θα πάρει το ποτάμι της λαϊκής οργής;» έλεγε στο παρασκήνιο στέλεχος κόμματος της αντιπολίτευσης. Όπως όμως και το 2011 – 13 το κόστος της φθοράς της Κυβέρνησης μπορεί να αποδειχθεί βαρύ όχι μόνο για τους κυβερνώντες αλλά για ολόκληρη τη χώρα και το λαό.

Αλλά και η συμπολίτευση (ΔΗΣΥ – ΕΔΕΚ) – που σύρθηκαν στην αποδοχή της πρότασης για πρόωρες βουλευτικές εκλογές – απέφυγαν επιμελώς να τοποθετηθούν στο παράλληλο αίτημα για προεδρικές εκλογές, εάν το αποτέλεσμα της κάλπης έδειχνε αποδοκιμασία της Κυβέρνησης. Η ΕΔΕΚ μάλιστα με υπερβάλλοντα φιλοκυβερνητικό ζήλο συνέχισε το αφήγημα της αναζήτησης του whistleblower (πληροφοριοδότη).

Αυτό που κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης και οι περισσότεροι πολιτικοί συντάκτες, συντάχθηκαν με τα κόμματα, αποδοκιμάζοντας την πρόταση για εκλογές. Δεν μειώνω τη σημασία κάποιων από τα επιχειρήματα, όσων αντιτάχθηκαν στην πρόταση μου. Ομολογώ ότι δεν συζητώ καν κάποιες αστειότητες που ακούστηκαν για τον κορωνοϊό ή ότι οι εκλογές θα διακόψουν την έρευνα ή τάχα θα δημιουργούσαν πρόβλημα στην έγκριση του προϋπολογισμού.

Συμφωνώ όμως με όσους είπαν ότι στην ουσία με τις εκλογές δεν θα διορθωθούν αυτόματα και δια μαγείας οι παθογένειες του πολιτικού μας συστήματος. Δίνεται όμως η ευκαιρία στον πολίτη να τιμωρήσει τους φαύλους και διεφθαρμένους – είτε ως πρόσωπα είτε ως κόμματα – και να αλλάξει τους συσχετισμούς τουλάχιστον σε ότι αφορά τη Βουλή. Διότι όσοι πιστεύουν ότι η Βουλή με την παρούσα σύνθεση θα κάνει μέσα σε έξι μήνες ότι δεν έκανε πέντε χρόνια νομίζω απλά «πλανώνται πλάνη οικτρά»

Ποια είναι τα πρώτα δείγματα γραφής ; Έστειλαν στις «κυπριακές καλένδες» την πρόταση Νομού μας για άμεση κατάργηση του προγράμματος πολιτογραφήσεων, το ψήφισμα για την παραίτηση της Κυβέρνησης και την απόφαση για κατάθεσή των φακέλων στον Γενικό Ελεγκτή. Ανέσυραν τα τετριμμένα επιχειρήματα περί λαϊκισμού και τα χρησιμοποίησαν και πάλι εναντίον μας. Άφησαν σε εκκρεμότητα την λίστα Γιωρκάτζη και στην αναμονή την λειτουργία της Ad Hoc επιτροπής για τα Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια των Πολιτικά Εκτεθειμένων Προσώπων. Απέρριψαν την εισήγηση μου να αναλάβω – ως ο πλέον έμπειρος και πρόθυμος βουλευτής – την προεδρία της Ad Hoc Επιτροπής και να παραδοθεί η λίστα στα μέλη της Επιτροπής.

Λοιπόν, οι οιωνοί δεν είναι οι καλύτεροι. Οι επόμενες μέρες θα δείξουν αν επιβεβαιώνεται η πρόβλεψη ότι το σύστημα (νομίζει ότι) «καθάρισε» με την παραίτηση Τζιοβάνι και Συλλούρη.

«Ουδέν νεότερο από το δυτικό μέτωπο», είναι ο τίτλος ενός από τα πιο γνωστά αντιπολεμικά μυθιστορήματα του μεσοπολέμου (Έριχ Μαρία Ρεμάρκ). Ας μου επιτραπεί να μεταφέρω το τίτλο στα σημερινά πολιτικά μας δρώμενα: «ουδέν νεότερο από το μέτωπο κατά της διαφθοράς».

Γιώργος Περδίκης

Βουλευτής Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών