ΑΡΘΡΟ: Τατάρ: «Τουρκοκύπριος ηγέτης» ή κατοχικός εγκάθετος;

Στο περασμένο άρθρο μου κατέληγα με ένα προβληματισμό: Το καθεστώς Ερντογάν, που κατάντησε κράτος οργανωμένης μαφίας αδίστακτων εγκληματιών, είναι άξιο εμπιστοσύνης ότι θα σεβαστεί την υπογραφή του σε μια συμφωνία λύσης στην Κύπρο; Θα αποσυρθεί από την Κύπρο με την πολιτική υποχωρήσεων και παροχή κινήτρων εκ μέρους μας; Η μοναδική «αρνητική» κριτική που έλαβα στην προφανή απάντηση συνοψίζεται στο ότι «δεν έχουμε άλλη επιλογή». Αυτό  αποτελεί έμμεση παραδοχή ότι η υφιστάμενη πολιτική μας δεν προσφέρει προοπτική, αλλά είναι πολιτική μιζέριας, που θεωρεί μοιραίο τον ιστορικό αφανισμό μας. 

Το πιο πάνω επαναφέρει στο προσκήνιο την διορατικότητα στην πολιτική, με αφορμή και την πρόσφατη επίσκεψη του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, Τσαβούσογλου στην Θράκη, για να προωθήσει την πάγια τουρκική συνταγή να χρησιμοποιεί μουσουλμανικές ή τουρκογενείς μειονότητες, προκειμένου να επιβάλλει τις επεκτατικές της διεκδικήσεις, με πιο τρανό παράδειγμα την Κύπρο. Στην Θράκη το ελληνικό κράτος, ακολουθώντας για δεκαετίες ισοπεδωτική πολιτική, αντιμετώπισε τους εκεί μουσουλμάνους ως μια ομοιογενή ομάδα, ωθώντας τους έτσι στην επιρροή της Τουρκίας. Τα τελευταία χρόνια όμως αναγνώρισε την διαφορετικότητα ανάμεσα στους Έλληνες μουσουλμάνους, ιδιαίτερα τους Πομάκους, επιδεικνύοντας σεβασμό στα μειονοτικά τους δικαιώματα. Η διορατική αυτή πολιτική είχε επικριθεί από ακραία στοιχεία ως περίπου … μειοδοτική. Εντούτοις τις προάλλες ο Τσαβούσογλου έλαβε μια απάντηση που θα μείνει στην ιστορία. Οι μουσουλμάνοι Πομάκοι  αισθάνθηκαν προσβεβλημένοι από τις δηλώσεις του για «τουρκική μειονότητα» και δήλωσαν Έλληνες μουσουλμάνοι με πατρίδα τους όχι την Τουρκία αλλά την Ελλάδα που την πονούν. 

Προκύπτει έτσι το ερώτημα: Στην Κύπρο υπάρχει σήμερα διορατική πολιτική προς τους Τουρκοκύπριους; Η επικράτηση Τατάρ στα κατεχόμενα προέκυψε λόγω παράνομων παρεμβάσεων της Τουρκίας, με κυριότερη την μαζική στήριξή του από τους Τούρκους έποικους. Βάσει στοιχείων, το  72% των Τουρκοκυπρίων δεν στήριξε τον Τατάρ, όμως η μαζική συμμετοχή των εποίκων ανέτρεψε την βούληση των Τουρκοκυπρίων και καθόρισε το αποτέλεσμα. Πιο εγκάθετος της Τουρκίας στα κατεχόμενα από τον Τατάρ μέσω «εκλογών», δεν υπήρξε, όπως ισχυρές φωνές στα κατεχόμενα διατράνωσαν. Ωστόσο, ο πρώτος Πρόεδρος κράτους που χαρακτήρισε τον Τατάρ «Τουρκοκύπριο ηγέτη» ήταν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ισοπεδώνοντας τις φωνές αντίστασης! 

Η συμμαχία με δυνάμεις εντός της τουρκοκυπριακής κοινότητας έχει νόημα στο πλαίσιο ενός αντικατοχικού προσανατολισμού. Δυστυχώς, η επαναπροσέγγιση με την τουρκοκυπριακή κοινότητα παραμένει στρεβλωτική ενόσω: α) θεωρεί συνεργάτες μας τους εγκάθετους της Τουρκίας, που στην πράξη εγκληματούν με ανταρσία κατά του Κυπριακού Συντάγματος β) επικεντρώνεται σε  …  «κοινωνικές σχέσεις» ή «ταξική αλληλεγγύη», που στην πράξη μεταφράζονται σε οικονομική αρωγή και αποδοχή του κατοχικού καθεστώτος και γ) παραγνωρίζει τις αντικατοχικές δυνάμεις στα κατεχόμενα, επειδή η ελληνοκυπριακή ηγεσία τις θεωρεί ανατρεπτικές και τις υπονομεύει.

Καταληκτικά, η συμμαχία με δυνάμεις στα κατεχόμενα έχει νόημα σε ένα αντικατοχικό προσανατολισμό και όχι στην αποδοχή της κατοχής.

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

ΑΡΘΡΟ: Οι εκθέσεις του Ευρωκοινοβουλίου για την Τουρκία και η Κύπρος

Παραθέτουμε δύο γενικές επισημάνσεις για τις εκθέσεις του Ευρωκοινοβουλίου σχετικά με την Τουρκία, τις οποίες θεωρούμε  χρήσιμες:

α) Η Έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου δεν έχει νομική/δεσμευτική ισχύ, αλλά καταγράφει την γνώμη του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία υποβάλλεται προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (όπου συμμετέχουν οι επικεφαλής των Κυβερνήσεων των κρατών-μελών της ΕΕ). Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι το αρμόδιο όργανο της ΕΕ για λήψη αποφάσεων με ομοφωνία, σε θέματα όπως η επιβολή κυρώσεων, ο τερματισμός των ενταξιακών διαπραγματεύσεων και η αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας.

β) Δεν υπήρξε έκθεση την οποία η Τουρκία να θεωρήσει αντικειμενική και δίκαιη. Ποτέ! 

Μια αξιολόγηση της πρόσφατης έκθεσης του Ευρωκοινοβουλίου πρέπει να αφορά τον καταδικαστικό χαρακτήρα της για όσα συμβαίνουν εντός και εκτός Τουρκίας, αλλά θα πρέπει να προχωρά, πρωτίστως, και στα προτεινόμενα μέτρα-κυρώσεις, ανάλογα με όσα η Τουρκία διέπραξε τα τελευταία χρόνια κατά της Κύπρου. Αυτά τα προτεινόμενα μέτρα είναι το κύριο ζητούμενο ενόψει του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, το οποίο θα εξετάσει για πολλοστή φορά την τουρκική συμπεριφορά και την «θετική ατζέντα» για περισσότερο εμπόριο μέσω αναβάθμισης της Τελωνειακής Ένωσης.

Με βάση τα πιο πάνω, η έκθεση υπήρξε καταπέλτης, καταδικάζοντας το τουρκικό καθεστώς για όσα συμβαίνουν εντός και εκτός Τουρκίας, ενώ στα προτεινόμενα μέτρα επικράτησε ένας … αλληθωρισμός. Προτείνεται ο επίσημος τερματισμός των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας, που όμως δεν έχει πρακτική αξία, αφού οι τουρκικές ενταξιακές είναι προ πολλού νεκρές και η προενταξιακή χρηματοδότηση έχει περιοριστεί σημαντικά.

Ειδικά για την Κύπρο, η έκθεση προτείνει την συνέχιση του διαλόγου για αναβάθμιση των εμπορικών σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, χωρίς να αποτελεί προϋπόθεση την εκπλήρωση των τουρκικών υποχρεώσεων προς την Κυπριακή Δημοκρατία βάσει της υφιστάμενης Τελωνειακής Ένωσης. Δυστυχώς, η απόλυτη σιωπή της Κυπριακής Κυβέρνησης επί του θέματος σημαίνει πάρα πολλά για την στάση της.

Η αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης είναι εκείνο για το οποίο καίγεται σήμερα ο Ερντογάν και επιζητεί η Γερμανία, διότι επωφελείται και η ίδια. Ωστόσο, βάσει της υφιστάμενης Τελωνειακής Ένωσης, η Τουρκία έχει νομικές υποχρεώσεις προς την ΕΕ που αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία, την εκπλήρωση των οποίων ζητούσαν οι Πρόεδροι της Κύπρου, συμπεριλαμβανομένου και του νυν, ο οποίος έχει ενώπιόν του την ευνοϊκότερη συγκυρία.

Όμως, η έκθεση δεν θέτει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Τουρκίας προς την Κυπριακή Δημοκρατία ως προϋπόθεση για έναρξη διαλόγου  για την Τελωνειακή Ένωση. Αντιθέτως, προτείνει συνέχιση του διαλόγου για διεύρυνση του εμπορίου μέσω αναβάθμισης της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας και η Λευκωσία σιωπά. Πάντως, η μάχη δεν δίνεται με δηλώσεις στην Κύπρο περί βέτο, οι οποίες εν τέλει ανατρέπονται με ευκολία στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, με τον Πρόεδρο  να εκφράζει… την ικανοποίησή του!

Η έκθεση αυτή θα έχει πρακτική αξία, αν η Λευκωσία δώσει και κερδίσει επιτέλους μια ουσιαστική μάχη στο Ευρωπαϊκό  Συμβούλιο, αντί να βολεύεται με εκθέσεις και συστάσεις προς την Τουρκία. 

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

ΑΡΘΡΟ: Ο ενταφιασμός της πολιτικής του κατευνασμού;

Στην πολιτική κρινόμαστε πρωτίστως για την διορατικότητά μας. Οι εκ των υστέρων αναλύσεις δεν αρμόζουν σε μαχόμενους πολιτικούς πρώτης γραμμής.

Πριν μερικούς μήνες, σε ένα από τα δεκάδες μου άρθρα («Η πολιτική μας ‘παράνοια΄ απέναντι στον ισλαμοφασισμό»), έγραφα για την αντιμετώπιση της νεο-οθωμανικής επεκτακτικότητας: «Διερωτώμαι πόσα χρόνια θα χρειαστούν για να προσγειωθούν στην πραγματικότητα οι επικρατούσες ελίτ σε Κύπρο και Ελλάδα και να κατανοήσουν την σημασία των ‘κόκκινων γραμμών’ στα εθνικά θέματα.»

Το πρόσφατο τεκμηριωμένο «ξέσπασμα» του Δένδια, Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, εντός Τουρκίας, έθεσε «κόκκινες γραμμές» βάσει του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου και απαντά σε όσους σε Αθήνα και Λευκωσία «επένδυαν» για χρόνια στην πολιτική του κατευνασμού για αντιμετώπιση του τουρκικού θηρίου. Επιπλέον, απαντά σε όσους διερωτώνται αν υπάρχει άλλη πολιτική παρά ο πόλεμος…

Είναι προφανές ότι ο ενταφιασμός της κατευναστικής πολιτικής δεν φέρνει τον πόλεμο. Τον πόλεμο μόνο η Τουρκία θα τον επιβάλει και μόνο μια ορθολογική πολιτική δυνατόν να τον αποτρέψει. Ωστόσο, δεν πρόκειται να αλλάξουν άποψη όσοι κυκλοφορούν με τα μυαλά τους ήδη υπό τουρκική κατοχή, ούτε οι διάφοροι χρηματοδοτούμενοι και συμφεροντολόγοι-πελάτες των κατεχομένων, ούτε οι ακραίοι και περιθωριακοί, που αποτελούν παγκόσμιο φαινόμενο οργανωμένων δήθεν «αντιφασιστών» της Κύπρου οι οποίοι κατανοούν τον σύγχρονο ισλαμοφασίστα της Άγκυρας και ονειρεύονται «το κοινό μας μέλλον» με τον τουρκικό στρατό κατοχής και τον εγκάθετο της Τουρκίας στα κατεχόμενα.

Από το 2003, αφότου ο Ερντογάν είναι στην εξουσία, ξεκίνησε μεθοδικά την επιβολή ενός ισλαμιστικού  σκοταδισμού εντός Τουρκίας και μιας νεο-οθωμανικής επεκτατικότητας εκτός. Είμαστε στο 2021. Στο μεσοδιάστημα, συμμάχησε με «οποιονδήποτε», από τον Πούτιν μέχρι τον Τραμπ, από το Ιράν και την «Χαμάς» μέχρι το «Ισλαμικό Κράτος». Ο ίδιος Ερντογάν μετέτρεψε απεγνωσμένους πρόσφυγες και μετανάστες σε εργαλείο της πολιτικής του.

Σήμερα, η Τουρκία είναι μια απέραντη φυλακή με εξαφανίσεις, φυλακίσεις, βασανισμούς, διώξεις και καθεστωτική τρομοκρατία, ενώ η εξωτερική επιθετικότητα, οι απειλές και παρανομίες είναι στο απόγειο. Στο διάστημα 2003-2021, υπήρξαν γκάφες ολκής από τους πολιτικούς μας π.χ. ο Πρόεδρος της Κύπρου περιέγραφε κάποτε τον Ερντογάν ξεχωριστό και διορατικό ηγέτη και πρόσφατα «διαφήμιζε» το … πλεονέκτημα να είμαστε ανίσχυροι και αδύναμοι!

Ενώπιον της πτωχευμένης κατευναστικής πολιτικής, υπάρχει ορθολογικός οδηγός:

α) οι συνομιλίες έχουν νόημα, όταν υπάρχει συναντίληψη ως προς τον σκοπό

β) με ένα δυσβάσταχτο ανισοζύγιο εις βάρος μας, το αποτέλεσμα θα είναι προδιαγραμμένο συντριπτικά εις βάρος μας.

Ενώ ευρισκόμασταν στην ευνοϊκότερη συγκυρία στην ΕΕ για επιβολή κυρώσεων σε μια παραπαίουσα τουρκική οικονομία, Αθήνα και Λευκωσία αποδέχτηκαν να παγώσει κάθε σχέδιο για κυρώσεις ενόψει του «διαλόγου»  για το Κυπριακό και προκαταρκτικού «διαλόγου» για το Αιγαίο. Όμως, η ευρωπαϊκή πολιτική του κατευνασμού δεν αλλάζει  όσο Αθήνα και Λευκωσία την υιοθετούν!

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

ΑΡΘΡΟ: Από το Κυπριακό στο χαλλούμι – Όσα απέκρυψαν Λευκωσία & Βρυξέλλες

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Τις προάλλες, φτάσαμε επιτέλους στην κατοχύρωση του χαλλουμιού από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) επιβεβαιώνοντας όσα αποκαλύψαμε πριν χρόνια. Καθώς σήμερα διανοίγονται μεγάλες  οικονομικές προοπτικές, υπάρχουν σημαντικές πολιτικές πτυχές που αποκρύβονται. Παραθέτουμε ονόματα και χρονολογίες, προβλέποντας ότι η απάντηση των αρμοδίων σε Λευκωσία και Βρυξέλλες θα είναι η … σιωπή.  

Το αίτημα για κατοχύρωση του χαλλουμιού υπεβλήθη στην ΕΕ το 2014. Εντός περίπου ενάμισι έτους, η εξέταση των νομίμων ενστάσεων και λοιπή διαδικασία ολοκληρώθηκε και η Νομική Υπηρεσία της ΕΕ απέστειλε το κείμενο του Κανονισμού για κατοχύρωση του χαλλουμιού στο Γραφείο του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την τυπική του υπογραφή.

Εκεί, η κατοχύρωση προσέκρουσε στον επικεφαλής της Διεύθυνσης Κυπριακού («Cyprus  Settlement  Support Unit»), K. Bjornsson –ορκισμένο εχθρό της  Κυπριακής Δημοκρατίας-, ο οποίος έθετε ως ένσταση «την ικανοποίηση των Τουρκοκυπρίων» βάσει της πολιτικής συμφωνίας «Κοινής Αντίληψης» Αναστασιάδη-Ακκιντζί (Ιούλιο 2015), η οποία συνέδεσε την προστασία του χαλλουμιού με τις διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό. (Είναι ο ίδιος αξιωματούχος που κατηγορούσε τον Ν. Αναστασιάδη ότι «έθαψε την λύση» του Κυπριακού στον Κραν Μοντανά).

Η Νομική Υπηρεσία της ΕΕ είχε αποφανθεί τότε ότι τέτοιες «πολιτικές ενστάσεις» παραβίαζαν την Ευρωπαϊκή νομοθεσία και η κατοχύρωση θα έπρεπε να προχωρήσει, καθώς η Κυπριακή Κυβέρνηση μπορούσε να προσφύγει στο Δικαστήριο της ΕΕ (όπως προσωπικά την παρότρυνα). Η Κυπριακή Κυβέρνηση τα γνώριζε όλα και σιωπούσε, αφού ήταν ο Ν. Αναστασιάδης που έπεσε στην παγίδα της «Κοινής Αντίληψης» του 2015 για το χαλλούμι.

Στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό προστασίας του χαλλουμιού που ανακοινώθηκε τις προάλλες, υπάρχει αναφορά στην «Κοινή Αντίληψη» του 2015, καθώς επίσης και ρόλος στο «Τουρκοκυπριακό Εμπορικό Επιμελητήριο», τα οποία δεν συνάδουν με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία αλλά συμπεριελήφθησαν, με την σύμφωνη γνώμη της Κυπριακής Κυβέρνησης.

Το πλέον σημαντικό είναι ότι χάθηκε μια μοναδική ευκαιρία για να τεθεί όλο το επιτρεπόμενο εμπόριο από τα κατεχόμενα σε ορθή οικονομική και νομική βάση. Συγκεκριμένα, άλλα κράτη-μέλη –όχι η Κυπριακή Κυβέρνηση– απαίτησαν όπως η παραγωγή χαλλουμιού στην Κύπρο, περιλαμβανομένων των  κατεχομένων, πληροί όλη την Ευρωπαϊκή νομοθεσία (κανόνες υγείας, ασφάλειας, παραγωγής, διατροφής).

Έτσι, θα εξουσιοδοτηθεί ιδιωτικός οργανισμός, ο οποίος θα πραγματοποιεί τους ελέγχους και την πιστοποίηση.  Αυτό που δυνητικά θα ισχύει για το χαλλούμι κατόπιν απαίτησης άλλων κρατών-μελών και σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία, θα έπρεπε να ισχύει για όλα τα επιτρεπόμενα προϊόντα από τα κατεχόμενα προς τις ελεύθερες περιοχές, ώστε να τυγχάνουν των ίδιων νομοθετικών ελέγχων που ισχύουν στην ΕΕ και φυσικά στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Σήμερα, τα προϊόντα από τα κατεχόμενα δεν τυγχάνουν των ίδιων ελέγχων που ισχύουν στην ελεύθερη Κύπρο και στην ΕΕ. Μια εξαιρετική δυνατότητα για να επεκταθεί η Ευρωπαϊκή νομοθεσία στο επιτρεπόμενο εμπόριο από τα κατεχόμενα, χάθηκε ή καλύτερα απεμπολήθηκε… Ειδικά για αυτό, η απάντηση των αρμοδίων θα είναι η σιωπή.

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

ΑΡΘΡΟ: Ποιος υπονομεύει τον Πρόεδρο και ζητά την φίμωση άλλων;

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Μια συνέντευξη του Τάσου Τζιωνή, στενότερου συμβούλου του  Προέδρου Τ. Παπαδόπουλου, μέχρι πρόσφατα Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών και τώρα συμβούλου του Ν. Αναστασιάδη για το Κυπριακό,  προκάλεσε σεισμό ενόψει της Πενταμερούς για το Κυπριακό. Ο Τζιωνής, με τον έμπειρο λόγο του, τεκμηριώνει ότι η «πολιτική ισότητα»,  την οποία ο Αβ. Νεοφύτου (ΔΗΣΥ) «προσφέρει» σήμερα στην τουρκική πλευρά, δεν είναι η  πολιτική ισότητα που παραχωρήθηκε το 1991, όπως αυτή καθορίστηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας-ΟΗΕ.  Απλά, η σημερινή «αβερώφεια πολιτική ισότητα» οδηγεί στην «κυριαρχική ισότητα». Επιπλέον, ο Τζιωνής επισημαίνει τον διαχρονικό μας κατήφορο, όπου οι παλιές τουρκικές θέσεις γίνονται με τα χρόνια δικές μας και στην πορεία «λάβαρο» του αγώνα μας, με την Τουρκία να προβάλλει νέες ακραίες διεκδικήσεις.  

Η σημερινή στάση του Αβ. Νεοφύτου αποτελεί επαλήθευση του κατήφορου που παρέθεσε ο Τζιωνής και, επιπρόσθετα, συνιστά υπονόμευση του Προέδρου της Δημοκρατίας ενόψει της Πενταμερούς, για λόγους που δυνατόν να αφορούν ατομικές επιδιώξεις ενόψει προεδρικών εκλογών.

Όμως, επαναλαμβάνουμε την ουσία:  Η «αβερώφεια πολιτική ισότητα»  θα οδηγήσει στην τουρκική «κυριαρχική ισότητα», σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο από το σημερινό, όπου η Κυπριακή Δημοκρατία θα έχει διαλυθεί και η Τουρκία θα έχει δικαιώματα σε όλη την Κύπρο, μέχρι και στις νότιες της θάλασσες.  

Παρεμπιπτόντως, η απαίτηση των οπαδών της «αβερώφειας πολιτικής» για φίμωση του Τζιωνή και αποπομπή του από τη θέση συμβούλου του Προέδρου, αποκαλύπτει τον φόβο τους ότι ένας διάλογος με επιχειρήματα θα έπειθε τους σκεπτόμενους πολίτες να απορρίψουν  την πολιτική ΔΗΣΥ, όπως έγινε το 2004 στο δημοψήφισμα. Αν και το άθροισμα των κομματικών ποσοστών  ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ ήταν πάντα η πλειοψηφία, ο φόβος των δύο κομματικών ηγεσιών  μήπως οι πολίτες επαναλάβουν το 2004, αφενός μας έφερε εδώ που βρισκόμαστε κι αφετέρου προκάλεσε τέτοιες φοβικές συμπεριφορές.

Είναι γνωστό ότι από την επομένη του δημοψηφίσματος το 2004, έγιναν εσωκομματικές εκκαθαρίσεις όσων επέμεναν να εκφράζουν την συντριπτική λαϊκή βούληση του 2004 και δεν συμμορφώνονταν στην γραμμή της κομματικής ηγεσίας. Για αυτό άλλωστε, στα χρόνια που ακολούθησαν, ο όρος «ΔΗΣΥΑΚΕΛ» συνόψισε την ταύτιση των δύο κομματικών ηγεσιών, αλλά όχι των πολιτών οι οποίοι έχουν δική τους άποψη. Για αυτό και οι σχεδιασμοί τελευταίως για «ενδιάμεση συμφωνία» για αποφυγή των πολιτών.

Οι πολίτες δυνατόν να μπορούν να εξηγήσουν την υπονομευτική στάση του Αβ. Νεοφύτου σε αυτή την κρίσιμη ώρα, αλλά για πολλοστή φορά επαναλαμβάνω πως μόνο οι σκεπτόμενοι πολίτες μπορούν να προλάβουν την τουρκοποίηση, εκδηλώνοντας προσωπικό θάρρος και γενναιότητα, που θα οδηγήσει στην συλλογική γενναιότητα.

Μετά λόγου γνώσεως, διαβεβαιώνω ότι έχουμε δυνατότητες και μας αξίζει κάτι καλύτερο από την υποταγή. 

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

ΑΡΘΡΟ: Η ανοχή των πολιτών έφερε την ύβρη

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Για χρόνια τεκμηριώνουμε την υποταγή του κυπριακού κράτους στην τραπεζική εξουσία ως την πλέον οργανωμένη  και συγκαλυμμένη διαφθορά δεκαετιών. Η μάχη στην ΕΕ συνεχίζεται και θα επανέλθουμε με στοιχεία που φανερώνουν την κατάντια της  Κυπριακής Κυβέρνησης.

Αντί να συμμορφωθεί εφαρμόζοντας στην πράξη την ευρωπαϊκή νομοθεσία για προστασία των πολιτών/καταναλωτών, όπως η Ευρ. Επιτροπή επισημαίνει από το 2013, η Κυπριακή Κυβέρνηση έγινε ο «δικηγόρος» της παρανομίας των τραπεζών. Με μια Κυβέρνηση που αποφεύγει να συμμορφωθεί με την ευρωπαϊκή νομοθεσία για εξάλειψη των τραπεζικών παρανομιών, με έναν Κεντρικό Τραπεζίτη που θεωρεί πως δικαιούται να λειτουργεί υπεράνω της Συνθήκης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με ένα Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου που αποποιείται για χρόνια την υποχρέωσή του να επιβάλει την ευρωπαϊκή νομοθεσία κατά των τραπεζών (όπως το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάνθηκε), το κυπριακό κράτος δεν μπορεί να θεωρείται κράτος-δικαίου.  

Σε πολιτικό επίπεδο, η ανοχή των πολιτών έφερε την ύβρη. Πριν δεκαετίες, το Συμβούλιο Ασφαλείας-ΟΗΕ καθόρισε ότι «πολιτική ισότητα δεν σημαίνει αριθμητική ισότητα» ανάμεσα στις δύο κοινότητες της Κύπρου. Ωστόσο, ο Αβ. Νεοφύτου (ΔΗΣΥ) ζητά τώρα να παραχωρήσουμε την πολιτική ισότητα, η οποία μέσω του βέτο των Τουρκοκυπρίων σε όλες τις αποφάσεις του κράτους θα σημαίνει πρακτικά συγκαλυμμένη «αριθμητική ισότητα» -το 18% των Τουρκοκυπρίων θα εξισωθεί με το  82% των Ελληνοκυπρίων.

Ο ίδιος πολιτικός εκστόμισε  ύβρη κατά της κοινωνίας, όταν κόμπασε για τα «πολλά δισεκατομμύρια που θα μπουν στην οικονομία» εάν αποδεχτούμε «λύση» τουρκικών όρων. Τέτοιες «εξυπνάδες» προέβαλλαν οι «Μη-Κυβερνητικοί-Οργανισμοί» που στήθηκαν για να πλασάρουν το όραμα της τουρκικής λύσης και Επίτροποι της ΕΕ που, άμα τέλειωνε η θητεία τους, προσλαμβάνονταν έμμισθοι της Τουρκίας. Τέτοια οράματα είχαν και ορισμένοι οικονομολόγοι π.χ. μια πρώην υπουργός ήθελε να ενώσουμε με γέφυρα την Κύπρο με την Τουρκία για να έχουμε ανάπτυξη, ενώ προβεβλημένος οικονομολόγος παρουσίαζε σαν πλεονέκτημα το χαμηλό εργατικό κόστος στα κατεχόμενα, εννοώντας τους έποικους!  

Παρεμπιπτόντως, ξεχωριστή και αλησμόνητη περίπτωση αποτέλεσε ο πρώην Υπ. Εξωτερικών (ΔΗΣΥ) ο οποίος απέρριπτε να θέσει στις διαπραγματεύσεις οποιαδήποτε πρόταση δεν θα αποδεχόταν η Τουρκία! Πρόσφατα, ο διεθνούς φήμης καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κολούμπια-ΗΠΑ, Μ. Μαζάουερ, ανέλυσε  την  σημασία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 στην δημιουργία της νεότερης Ευρώπης. Κύριο σημείο ήταν το εξής: οι ηγεσίες ξένων δυνάμεων αποφάσισαν να στηρίξουν την Επανάσταση όταν έγινε σαφές ότι «οι Έλληνες αντέχουν και δεν θα υποχωρήσουν», κάτι που επέβαλε σε διεθνές επίπεδο το αίτημα τους για εθνική ανεξαρτησία. Ευτυχώς που δεν αποφάσιζε ο πρώην Υπ. Εξωτερικών της Κύπρου για να αναζητά προτάσεις που να αποδέχεται o Σουλτάνος…  

Πέραν από τους εξαρτώμενους και φανατικούς των κομμάτων, η ελπίδα βρίσκεται στην πλειοψηφία των σκεπτόμενων πολιτών που κρίνει χωρίς φωνασκίες. Αυτή η τεράστια δύναμη μπορεί να αποτρέψει   την τουρκοποίηση της Κύπρου μέσω λύσης-διάλυσης, να παραμερίσει τους υβριστές και να ανοίξει τον δρόμο του ορθολογισμού.  

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D), Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

ΑΡΘΡΟ: Τον κατήφορο μπορούν να ανακόψουν μόνο οι πολίτες

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Δύο πρόσφατες διαπιστώσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναδεικνύουν ότι η διαφθορά στην Κύπρο αγγίζει το αδιανόητο. Πριν μερικούς μήνες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπίστωσε παραβίαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας από την Κυπριακή Κυβέρνηση στο πλαίσιο του «Κυπριακού Επενδυτικού Προγράμματος» με πώληση διαβατηρίων, και προς τούτο κίνησε την σχετική διαδικασία για συμμόρφωση. Για χρόνια η Κυβέρνηση απέρριπτε τις ευρωπαϊκές υποδείξεις, μέχρι που η βόμβα έσκασε κι όλοι πλέον μάθαμε τις απατεωνιές και την θεσμική διαφθορά.

Επιπρόσθετα, στην έκθεση του Γενικού Ελεγκτή υπήρχε αναφορά για την πώληση κατοικιών σε εύπορους ξένους -στο πλαίσιο του συγκεκριμένου «Επενδυτικού Προγράμματος»- με χαμηλό φορολογικό συντελεστή 5% αντί του κανονικού 19%. Για παράδειγμα, από κατοικία €500.000 (με ανάλογα τ,μ.) προκύπτει όφελος για τον αγοραστή €70.000 εις βάρος του κράτους, με ένα ποσοστό του ενδεχομένως να οφείλεται προς την ΕΕ. Σε διευκρινιστική γραπτή απάντηση της Επιτροπής προς εμένα (που δημοσιοποιήθηκε), καταγράφεται ότι:

α) Η εφαρμογή της φορολογίας 5% στην αγορά ή ανέγερση κατοικίας μέσω του συγκεκριμένου προγράμματος για απόκτηση διαβατηρίου στην Κύπρο, έγινε κατά παράβαση πρωτίστως της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

β) Η «μέθοδος» της Κυβέρνησης δεν τέθηκε για  ενημέρωση των αρμοδίων ευρωπαϊκών αρχών, ούτε φυσικά για έγκριση. Η Επιτροπή έλαβε γνώση, μετά που έσκασε η βόμβα.

Το ερώτημα είναι απλό αλλά ουδείς απαντά: Ποιος θα πληρώσει το ποσό προς το κυπριακό κράτος και ενδεχομένως την ΕΕ, το οποίο εκτιμάται σε αρκετές δεκάδες εκατομμύρια; Παρεμπιπτόντως, δεν έπρεπε διερευνηθούν τυχόν ευθύνες των άμεσα αρμοδίων, που ζημίωσαν τα κρατικά έσοδα;  Δεν πρέπει να πληρώσουν εκείνοι «που τα έφαγαν»; Η σιωπή προφανώς σημαίνει ότι το ποσό θα «φορτωθεί» στους αθώους φορολογούμενους, οι οποίοι δεν τα «έφαγαν», όπως ο πρώην Υπουργός του ΔΗΣΥ αποφάνθηκε.

Η άλλη ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έπρεπε να είχε προκαλέσει πολιτικό σεισμό, επειδή αφορά την συγκάλυψη μιας τεράστιας παρανομίας με θύμα την κυπριακή κοινωνία. Η Επιτροπή διαπίστωσε, αρχικά το 2013, ότι οι κυπριακές αρχές δεν εφάρμοζαν αποτελεσματικά σχετικές ευρωπαϊκές νομοθεσίες που αφορούν τους καταχρηστικούς όρους και αθέμιτες πρακτικές των τραπεζών. Από τότε, δεν υπήρξε συμμόρφωση, με αποτέλεσμα το τραπεζικό έγκλημα να συνεχίζεται.

Σήμερα, η Επιτροπή προχωρά την διαδικασία παραβίασης, επειδή η Κυπριακή Κυβέρνηση αρνείται να συμμορφωθεί, πράγμα που  τεκμηριώνουμε και καταγγέλλουμε για χρόνια. Με μια Κυβέρνηση που αρνείται για χρόνια να συμμορφωθεί βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και ένα Ανώτατο Δικαστήριο που αποποιείται για χρόνια την υποχρέωσή του να επιβάλει την ευρωπαϊκή νομοθεσία κατά των τραπεζών (όπως το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάνθηκε κατ΄ επανάληψη),  δεν μπορεί ένα κράτος να λογίζεται κράτος δικαίου.

Η μάχη αυτή θα είναι εξοντωτική, αλλά στην πολιτική οφείλουμε να υπηρετούμε την αλήθεια και το δίκαιο, ιδίως στα δύσκολα. Το βέβαιο είναι πως τον κατήφορο μπορούν να ανακόψουν μόνο οι πολίτες.  

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D), Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

costas.mavrides@europarl.europa.eu

ΑΡΘΡΟ: Πάλι βγάλαμε τα μάτια μόνοι μας για τις κυρώσεις στην Τουρκία

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Η Κυπριακή Κυβέρνηση «φρόντισε» να παγώσει η πλέον ευνοϊκή δυναμική στην ΕΕ για επιβολή ουσιαστικών κυρώσεων στην Τουρκία.

Ένας αδύνατος και ευάλωτος Ν. Αναστασιάδης -με τις αλλοπρόσαλλες θέσεις του στο Κυπριακό-, τρέμει μπροστά στους ξένους (Γεν. Γραμματέα-ΟΗΕ, ΕΕ κ.ά.) να θέσει τα αυτονόητα. Έτσι, οι «άτυπες» συνομιλίες ξεκινούν στο Κυπριακό, χωρίς δέσμευση για τήρηση του συμφωνηθέντος πλαισίου.

Ήδη, ο κατοχικός εγκάθετος αναφέρεται σε συνομοσπονδία δύο κρατών και ο Γεν. Γραμματέας του ΟΗΕ αναφέρεται στην παράνομη υποτελή διοίκηση των κατεχομένων στην Τουρκία (σύμφωνα με αποφάσεις Διεθνών Δικαστηρίων και ψηφισμάτων του ΟΗΕ), ως τουρκοκυπριακή διοίκηση στη βόρεια Κύπρο, αλλά στη Λευκωσία επικρατεί σιωπή! Επιπλέον, όσοι μέχρι πρόσφατα προέβαλλαν ότι «εάν στις συνομιλίες η τουρκική πλευρά θέσει θέματα έξω από το συμφωνημένο πλαίσιο, ο ΟΗΕ θα την καταδικάσει», τώρα σιώπησαν. Ξέρουν ότι δεν έγινε κι ούτε θα γίνει.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσοι πιστεύουμε στην ευρωπαϊκή πολιτική κυρώσεων, εργαστήκαμε συλλογικά με μεθοδικότητα, και αξιοποιώντας τις εξελίξεις, έγινε κατορθωτό να βρίσκεται στο προσκήνιο το αίτημα για κυρώσεις. Ακόμη και η Μέρκελ η οποία εμποδίζει τις κυρώσεις, επικρίθηκε εντός και εκτός Γερμανίας. 

Για σχεδόν ένα χρόνο, Αθήνα και Λευκωσία εμφανίζονταν να ζητούν επιβολή κυρώσεων αλλά υποχωρούσαν στην πρώτη πίεση. Τώρα, ενόψει του Ευρωπ. Συμβουλίου, Μάρτιο 2021, ο δρομολογημένος «άτυπος» διάλογος στο Κυπριακό και οι διερευνητικές επαφές Ελλάδας-Τουρκίας, εκτροχιάζουν τη δυναμική των κυρώσεων. Μάλιστα, το Υπ. Εξ. της Κύπρου πιστώνει την Τουρκία με θετικές ενδείξεις για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις και ο Ν. Αναστασιάδης εκφωνεί διάγγελμα για τη διαφθορά, επιρρίπτοντας ευθύνες στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης για ψυθυρολογία! Ως να μην γνωρίζουμε τις διασυνδέσεις του Προεδρικού με τα κανάλια, ως να μην υπήρξε ο συμπέθερος, οι θυγατέρες κι ο «γαμπρός», ως να μην υπήρξαν ποτέ Ρώσοι και Σαουδάραβες πελάτες με τα ιδιωτικά αεροπλάνα και πώληση διαβατηρίων…

Το πόσο κέρδισε η Τουρκία, το θέτει ο Max Hoffman (National Security and International Center) σε πρόσφατη συνέντευξή του για τα Ευρωτουρκικά: Ο Ερντογάν θα εμφανιστεί με θετικές κινήσεις στην ΕΕ για να αποτρέψει την επιβολή κυρώσεων που θα πλήξουν την προβληματική τουρκική οικονομία. Αυτό ακριβώς συνέβη, και η Λευκωσία… ανταποκρίθηκε με δύο «δώρα» στην Τουρκία: Η δυναμική για ουσιαστικές κυρώσεις πάγωσε και επιπλέον οι εξωφρενικές και παράνομες τουρκικές απαιτήσεις (σε Κύπρο και Αιγαίο) τίθενται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, καθιστώντας τα μέρος μιας διαφοράς που απαιτεί τον δικό μας συμβιβασμό. Πάλι, καταφέραμε να βγάλουμε μόνοι μας τα μάτια μας…

Παρεμπιπτόντως, τις προάλλες ήταν ημέρα μνήμης για το ναζιστικό ολοκαύτωμα των Εβραίων. Όσοι στιγματίζουν ως συνένοχους εκείνους που τότε σιώπησαν για εκείνην την επίγεια κόλαση, γιατί σήμερα σιωπούν για τα εγκλήματα του ισλαμοφασιστικού καθεστώτος Ερντογάν και επιζητούν τη συνεργασία μαζί του; 

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D) 

Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

costas.mavrides@europarl.europa.eu

ΑΡΘΡΟ: Το χάσμα στην απονομή δικαιοσύνης απέναντι στις τραπεζικές παρανομίες

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Εδώ και χρόνια (προτού εκλεγώ Ευρωβουλευτής αρχικά το 2014), τεκμηριώνω φορτικά το τεράστιο έλλειμμα απονομής δικαιοσύνης απέναντι στο θεσμικό έγκλημα δεκαετιών εναντίον της Κυπριακής κοινωνίας και οικονομίας.

Συγκεκριμένα, λόγω υποχρεωτικής εναρμόνισης με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, τέθηκε σε ισχύ (1997) στην Κύπρο η νομοθεσία για τους καταχρηστικούς όρους και πρακτικές (τραπεζών) στις συμβάσεις τους με καταναλωτές.

Η ευρωπαϊκή νομοθεσία,

α) αφορά όλους τους καταναλωτές (π.χ. δανειολήπτες) και όχι μια ελάχιστη μερίδα που αιτήθηκαν ένταξη στο Σχέδιο «Εστία»,

β) καθιστά όλες τις καταχρηστικές χρεώσεις παράνομες και άκυρες, γ) υποχρεώνει την Κυβέρνηση να διαμορφώσει τον αναγκαίο εγχώριο αποτελεσματικό μηχανισμό/εργαλείο ώστε να υπάρξει ουσιαστική και αποτελεσματική συμμόρφωση με διαγραφή όλων των υπερχρεώσεων.

Αντί των πιο πάνω, το κυπριακό συγκρότημα εξουσίας συνήργησε για δεκαετίες ώστε το τραπεζικό σύστημα να εφαρμόζει καταχρηστικούς όρους/πρακτικές -ως να έχει ασυλία στην παρανομία-, με αποτέλεσμα τεράστιες παράνομες υπερχρεώσεις, που κατέστρεψαν χιλιάδες δανειολήπτες οικονομικά και άλλωσπως. 

Για αυτό το οργανωμένο έγκλημα παρανομιών και συγκάλυψης, επικρατεί σιωπή. Είμαστε εντός ΕΕ, αλλά η Κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να εκπληρώσει την υποχρέωσή της για αποτελεσματική προστασία της κοινωνίας από τις τραπεζικές παρανομίες και επιπλέον, τα Κυπριακά Δικαστήρια αρνούνται να αξιοποιήσουν την ευρωπαϊκή νομοθεσία και σχετικές καθοδηγητικές αποφάσεις του Δικαστηρίου της ΕΕ. 

Το χάσμα στην απονομή δικαιοσύνης διαπίστωσε ο αρμόδιος θεσμός της ΕΕ. Το 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπίστωσε επίσημα ότι οι κανόνες απονομής δικαιοσύνης στην Κύπρο δεν συνάδουν με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία για τις καταχρηστικές ρήτρες/όρους και αθέμιτες εμπορικές πρακτικές. Επιπλέον, διαπίστωσε την άρνηση της Κυπριακής Κυβέρνησης να εκπληρώσει την υποχρέωσή της για αποτελεσματική εφαρμογή των ευρωπαϊκών νομοθεσιών περί παράνομων-καταχρηστικών όρων και πρακτικών.

Λόγω αυτής της πεισματικής άρνησης της Κυβέρνησης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε διαδικασία επί παραβάσει κατά της Κύπρου το 2013, την οποία ανανέωσε το 2019 επειδή διαπιστώνει τη συνεχιζόμενη παραβίαση. Σε τεκμηριωμένες αποφάσεις της, η Αρχή για εφαρμογή των συγκεκριμένων ευρωπαϊκών νομοθεσιών στην Κύπρο, διαπιστώνει ευρεία χρήση παράνομων καταχρηστικών όρων από τις τράπεζες. Με δεδομένο ότι οι όροι και οι πρακτικές των τραπεζών ήταν πανομοιότυποι, πανομοιότυπες είναι και οι παράνομες χρεώσεις που κατέστρεψαν χιλιάδες δανειολήπτες…

Δικαστήρια άλλων κρατών-μελών αξιοποιούν την ευρωπαϊκή νομοθεσία (όπως επιβάλλει το Ευρωπαϊκό δίκαιο), καθώς και αποφάσεις του Δικαστηρίου της ΕΕ. Η Κύπρος, το υπ’ αριθμόν ένα κράτος σε παράνομους όρους/πρακτικές στην ΕΕ, βρίσκεται στο μηδέν! Τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν απέστειλαν ούτε ένα προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο της ΕΕ που να αφορά καταχρηστικούς όρους τραπεζών.

Τις τελευταίες μέρες εξελίχτηκε ένα «θέατρο» με την πρόταση Αβ. Νεοφύτου για σύσταση ειδικού δικαστηρίου για τις καταχρηστικές χρεώσεις σε όσους δανειολήπτες αιτήθηκαν ένταξή τους στο Σχέδιο «Εστία». Δεν είναι μόνο το ζήτημα ισονομίας που υποχρεώνει εδώ και δεκαετίες την Κύπρο να παρέχει το δικαίωμα αυτό σε όλους, αλλά η Κυβέρνηση το αρνείται. Είναι πλέον ζήτημα πολιτικού ξεσηκωμού εναντίον ενός συνεχιζόμενου εμπαιγμού απέναντι στην υποχρέωση για απονομή δικαιοσύνης βάσει της νομοθεσίας.

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

costas.mavrides@europarl.europa.eu      

ΑΡΘΡΟ: Αν οι πολίτες αξιολογούσαν τους πολιτικούς ορθολογιστικά

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Στην πολιτική κρινόμαστε ορθολογιστικά για την διορατικότητα και την αποτελεσματικότητά μας. Πρόσφατα, εξηγούσαμε ότι η επαναλαμβανόμενη φράση από Κύπριους και Ελλαδίτες αξιωματούχους ότι  «πρέπει η ΕΕ να  καταλάβει το πρόβλημα» με την Τουρκία,  φανερώνει την απουσία ορθολογισμού. Όσοι πολιτικοί πιστεύουν ότι «πρέπει η ΕΕ να καταλάβει…», σημαίνει ότι δεν έχουν οι ίδιοι καταλάβει το πρόβλημα και την ευθύνη τους. 

Για κάθε κράτος-μέλος της ΕΕ προέχουν τα δικά του συμφέροντα (μικρά ή μεγάλα) και αυτό ισχύει στην σχέση τους με την Τουρκία. Για να ανατραπούν αυτά, απαιτείται ανάλογη πολιτική πίεση/κόστος. Το ζητούμενο είναι κατά πόσον εμείς, των οποίων διακυβεύεται η επιβίωσή μας, έχουμε το σθένος και την ικανότητα για μια τέτοια πολιτική. Κρίνοντας εκ του ως τώρα αποτελέσματος, η αποτυχία είναι παταγώδης.

Αν υπήρχε αξιολόγηση των πολιτικών με τέτοια ορθολογιστικά κριτήρια, προβεβλημένοι κομματικοί αξιωματούχοι θα είχαν αποπεμφθεί από το πολιτικό προσκήνιο ως πεισματικά  ανεπίδεκτοι μαθήσεως, για πράγματα που οι πολίτες αντιλαμβάνονται εδώ και χρόνια. Η περίπτωση ανώτατου κομματικού αξιωματούχου, ο οποίος με τις ευλογίες του Αβ. Νεοφύτου-ΔΗΣΥ, παρέθεσε τον «νέο ρεαλισμό» είναι χαρακτηριστική.

Αναφερόμενος στην τουρκική πλευρά, αντιλήφθηκε σήμερα ότι  θέλουν να πάρουν «το τελευταίο που μας απέμεινε, το μόνο που δεν κατάφεραν να πάρουν με τη δύναμη των όπλων: την κρατική κυριαρχία.» Και σχετικά με τον νεο-οθωμανικό επεκτατισμό, διερωτάται σήμερα: «Με αυτή την Τουρκία θα βρούμε λύση;» Όταν τα ίδια ερωτήματα, τεκμηριωμένα, φορτικά και διορατικά θέταμε τόσοι άλλοι για χρόνια, οι σημερινοί «νεο-ρεαλιστές» χαριεντίζονταν για λύση σε συνεργασία με «αυτή την Τουρκία».

Καθώς η Αθήνα βρίσκεται σε αγωνιώδη αύξηση της αποτρεπτικής της ισχύος με δαπάνες για αμυντικούς εξοπλισμούς από το υστέρημα του ελληνικού λαού, θέτοντας την προάσπιση της ελευθερίας ως υπέρτατο αγαθό, στην Κύπρο ξεκίνησε η επιχείρηση προσέγγισης των νέων τουρκικών αξιώσεων, που βρίσκονται εκτός του  συμφωνημένου πλαισίου διεξαγωγής των συνομιλιών λύσης στο Κυπριακό. Απέναντι λοιπόν στον «νεο-ρεαλισμό»,  υπάρχει η πολιτική του ορθολογισμού, που τόσες φορές εξηγήσαμε. Ενόσω το δυσβάσταχτο ανισοζύγιο συνεχίζεται εις βάρος μας, το αποτέλεσμα είναι προδιαγραμμένο συντριπτικά εις βάρος μας.

Ο ορθολογισμός εξυπακούει συνομιλίες στο συμφωνημένο πλαίσιο για κράτος εντός της ΕΕ, μέγιστη αξιοποίηση των «όπλων» μας στην  ΕΕ, συμμαχία με ανάλογες δυνάμεις στα κατεχόμενα,  ενίσχυση παντοιοτρόπως της Κυπριακής Δημοκρατίας με πρώτιστο την άμυνα, συμμαχία στον άξονα Κύπρος-Ελλάδα με ισχυρά κράτη εντός και εκτός ΕΕ και τόσα άλλα. Απευθύνομαι στους σκεπτόμενους πολίτες κάθε ιδεολογικής απόχρωσης προτρέποντάς τους να αντιληφθούν την δύναμη και την ευθύνη τους.

Σημείωση: Τώρα που οι «νεορεαλιστές» ανακάλυψαν δήθεν τα … δικαιώματα των δανειοληπτών σε σχέση με τις τράπεζες, ξεκαθαρίζουμε ότι πρόκειται για ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ που η ΕΕ επιβάλλει στο κράτος (και στα Δικαστήρια) για προστασία από τις παρανομίες των τραπεζών, κάτι που ουδέποτε εφαρμόστηκε αποτελεσματικά στην Κύπρο.

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

costas.mavrides@europarl.europa.eu