Ο Ιταλός γιος του Μαραντόνα θα πάρει την αργεντίνικη υπηκοότητα

Ο Ντιέγκο Τζούνιορ, ο Ιταλός γιος του ποδοσφαιρικού ειδώλου της Αργεντινής, Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα που «έφυγε» από τη ζωή στις 25 Νοεμβρίου, θα λάβει την αργεντίνικη υπηκοότητα στις 25 Μαρτίου, όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο Εξωτερικών της Αργεντινής τη Δευτέρα (22/03).

Ο 34χρονος αθλητικός συντάκτης, προπονητής ποδοσφαίρου και πατέρας δύο παιδιών, Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα Σινάγκρα, εξέφρασε επίσημα την επιθυμία του να αποκτήσει την εθνικότητα του σπουδαίου πατέρα του, εκμεταλλευόμενος το νόμο της Αργεντινής που προβλέπει ότι τα παιδιά Αργεντινών που γεννιούνται στο εξωτερικό, μπορούν να επιλέξουν υπηκοότητα.

«Ήταν πάντα ξεκάθαρο ότι είμαι 50% Ναπολιτάνος και 50% Αργεντινός. Είχα πάντα την επιθυμία να επισημοποιήσω την αργεντίνικη καταγωγή μου. Για μένα αυτό αποτελεί πηγή τεράστιας υπερηφάνειας και συναισθημάτων και το ξέρω ότι από τον παράδεισο, ο πατέρας μου θα είναι επίσης πολύ περήφανος», δήλωσε ο Ντιέγκο Τζούνιορ, στο δελτίο τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών της Αργεντινής.

Γεννημένος στις 20 Σεπτεμβρίου 1986, ο Ντιέγκο Τζούνιορ είναι ο μεγαλύτερος από τα πέντε παιδιά που αναγνώρισε ο αείμνηστος Μαραντόνα, μαζί με την 33χρονη Ντάλμα, την 32χρονη Τζιανίνα, την 24χρονη Τζάνα και τον 7χρονο Ντιέγκο Φερνάντο.

LEAD-IN: Ο Ντιέγκο… μας μαθαίνει

Είναι κανείς που δεν γνωρίζει τι ήταν ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα; Η στήλη Lead-In δεν είναι απόλυτα σίγουρη και θα εξηγήσουμε γιατί.

Διαβάστε επίσης: LEAD-IN: ΠΟΙΟΣ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΜΕ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ;

LEAD-IN: ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΟ 2020;

ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΠΟΨΗ! (ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ)

Έχοντας δουλέψει για μια πενταετία σχεδόν στο αθλητικό ρεπορτάζ, με προσωπική επαφή με τον κόσμο και ιδιαίτερα με τη νέα γενιά, αντιλήφθηκα ότι οι νεότεροι δεν γνωρίζουν πολλά για το παρελθόν της μπάλας. Όπως φυσικά δεν γνώριζα ούτε και εγώ όταν ήμουν στην ηλικία τους τι ήταν ο Καϊάφας στην Κύπρο, ο Δομάζος, ο Σιδέρης στην Ελλάδα, ο Γκάλης, ο Γιαννάκης στο μπάσκετ, ο Τζόνσον, ο Λούις στον στίβο, ο Καζαντζίδης, η Μαρινέλα στο τραδούδι, η Βουγιουκλάκη, ο Παπαμιχαήλ στο θέατρο κ.ο.κ.

Δικαιολογημένοι οι νεαροί. Είναι σε μια άλλη εποχή και δεν έχουν επαφή με αυτά, παρά μόνο όταν ψαχτούν οι ίδιοι ή όταν τους δοθεί η ευκαιρία μέσα από ρετρό-αφιερώματα στα ΜΜΕ. Κάπως έτσι και εμείς μάθαμε μέσα από μαυρόασπρες εικόνες και βίντεο για όλους τους πιο πάνω, όπως και για την ιστορία του τόπου και όλα τα συνεπακόλουθα.

Ομολογώ ότι ακόμα και σήμερα μαθαίνω πράγματα για την θρησκεία μας και την ιστορία του Χριστού και τους αποστόλους. Δεν ήταν και δεν μπορούν να είναι όλα γνωστά ως διά μαγείας, ούτε μόνο μέσα από την ύλη του σχολείου. Αυτό είναι δεδομένο. Συνεπώς, ναι, είναι λογικό να υπάρχει χάσμα γενεών και κενά γνώσεως σε αυτά. Άλλωστε, τι νόημα θα είχαν τα μνημόσυνα και οι τελετές τιμής, αν δεν υπήρχε η ανάγκη ανανέωσης για αυτά;

Τους ρωτούσα, λοιπόν, τους μικρούς φίλους που ήταν στην Εθνική Παίδων της Κύπρου να μου πουν ποιος είναι ο Οκκάς (τον προπονητή τους), ποιος είναι ο Παναγιώτου, ποιος είναι ο Κετσπάγια, ποιος είναι ο Ράουφμαν, ποιος είναι ο Χαραλαμπίδης και πραγματικά δεν ήξεραν. Ο πιο ψαγμένος μου ανέφερε ότι είχε δει κάποτε τον Οκκά να παίζει με τον Ριβάλντο στο youtube και ο άλλος να ρωτάει ποιος είναι ο Ριβάλντο. Τελοσπάντων, η συζήτηση κατέληξε στη Βραζιλία και στην Αργεντινή. Έπειτα στην ιστορία και τη σύγκριση Πελέ-Μαραντόνα…

Τι να τους πεις για τον Μαραντόνα; Να τους πεις για τα επιτέυγματα; Να τους μάθεις για την μαφία; Να τους πεις για ποδόσφαιρο ή για την εξωγηπεδική ζωή; Η αλήθεια είναι ότι ακόμη και από τις πιο παρανοϊκές ιστορίες, δεν πρέπει να κρύβεις τίποτα. Υπάρχει κάτι να μάθεις. Ένα ηθικό δίδαγμα, κάτι για να παραδειγματιστείς. Και ο Ντιέγκο ναι, ακόμη και μετά θάνατο μας μαθαίνει.

Μας μαθαίνει ότι όλα ξεκινούν από την ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας. Μας μαθαίνει ότι ο φανατισμός, η ένταση της δόξας, η τύφλωση των αντανακλαστικών, η ανάγκη να δείξουμε ότι είμαστε κάτι άλλο προκειμένου να γίνουμε ευτυχισμένοι… όλα αυτά είναι ικανά για να μας καταστρέψουν. Μας μαθαίνει επίσης ότι η προσωπολατρεία είναι επίσης λάθος. Ότι οι ηγέτες και οι διάσημοι είναι και αυτοί άνθρωποι με τις αδυναμίες τους. Αλλά το κυριότερο, ότι το όνομα του καθενός ανήκει στον ίδιο. Ακόμη και αν θελήσει να το πουλήσει, να το διαφημίσει, να το προβάλει, είναι δικό του και θα παραμένει δικό του.

Ο Ντιέγκο έκανε τα λάθη του, θα τον κρίνει ο Θεός και η ιστορία. Τώρα είναι η σειρά μας εμάς, των νέων, των διάδοχων δημοσιογράφων και διαμορφωτών συνειδήσεων να περάσουμε τα σωστά μηνύματα. Να παράξουμε πιο σωστά πρότυπα και μοντέλα παραγόντων, αθλητών, διασήμων…

Τάσος Θεοδώρου

Σε λαϊκό προσκύνημα η σορός του Μαραντόνα, πάνω από ένα εκατομμύριο αναμένεται να τον αποχαιρετίσουν από κοντά

Σε λαϊκό προσκύνημα θα τεθεί από σήμερα στις 11:00 ώρα Αργεντινής και για 48 ώρες, η σορός του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα στην Casa Rosada, την έδρα της Κυβέρνησης της Αργεντινής.
 
Όπως μεταδίδουν τα ΜΜΕ της Αργεντινής περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι, αναμένεται να αποχαιρετήσουν από κοντά τον θεό της μπάλας, ενώ τα μέτρα ασφαλείας θα είναι αυστηρά, ειδικά λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. 
 
Ο Αργεντινός Πρόεδρος Αλμπέρτο Φερνάντες, είπε πως η πρώτη του ενέργεια μετά το άκουσμα της δυσάρεστης είδησης, ήταν να προσφέρει στην οικογένεια του Μαραντόνα, το μέρος που στεγάζει την Κυβέρνηση, για να βάλουν τη σορό σε λαϊκό προσκύνημα.

Το «Σαν Πάολο» στη Νάπολι μετονομάζεται σε «Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα»

Η Νάπολι κράτησε την αναπνοή της. Η είδηση του θανάτου του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα διέτρεξε με ταχύτητα όλους τους δρόμους της ιταλικής πόλης και όλοι πάγωσαν. Ο λατρεμένος Ντιέγκο, ο άνθρωπος που έβγαλε από την αφάνεια την ομάδα της πόλης και της χάρισε την περηφάνια, άφησε την τελευταία πνοή του. 

Η διοίκηση της Νάπολι αποφάσισε, λοιπόν, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη να δώσει το όνομα του Μαραντόνα στο γήπεδο της, το «Σαν Πάολο». Σύμφωνα με τον ιταλικό Τύπο, η απόφαση της διοίκησης των «παρτενοπέι» είναι οριστική και το προσεχές διάστημα θα έχει επαφές με τους αρμόδιους φορείς, ώστε να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες, για την αλλαγή του ονόματος του γηπέδου. 

Το «Σαν Πάολο» φωταγωγήθηκε χθες το βράδυ, προς τιμή του μοναδικού Μαραντόνα. Έξω από το γήπεδο συγκεντρώθηκαν αρκετοί φίλαθλοι της ιταλικής ομάδας, όπως και σε άλλα σημεία της πόλης, όπου τίμησαν τη μνήμη του.

Θεός;

Σαφώς και όταν πεθάνει ένας άνθρωπος, άπαντες εκφράζουν σεβασμό απέναντι στον νεκρό. Αυτό είναι και το πιο ηθικό και ιερό, ανεξαρτήτως ταυτότητας.

Αλλά ας μην είμαστε υπερβολικοί. Ο Μαραντόνα ούτε Θεός ήταν, ούτε εξωγήινος. Ένας κοινός άνθρωπος με τα καλά του, τα ταλέντα του, όπως και τα κακά του και τις αδυναμίες του ήταν…

ΕΚΤΑΚΤΟ: Έφυγε από τη ζωή ο Ντιέγκο Μαραντόνα…

Στο πένθος βυθίζεται το παγκόσμιο ποδόσφαιρο…

Σύμφωνα με όσα μεταδίδουν έγκυρα ΜΜΕ από την Αργεντινή, ο Ντιέγκο Μαραντόνα έφυγε από τη ζωή.

Όπως αναφέρεται, ο κατά πολλούς κορυφαίος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών υπέστη καρδιακό επεισόδιο και τουλάχιστον τρία ασθενοφόρα έσπευσαν στο σπίτι όπου διέμενε μετά την επέμβαση που έκανε πρόσφατα στο κεφάλι, λίγες μέρες μετά τα 60α του γενέθλια.

Η υγεία του ήταν επιβαρυμένη από διάφορα προβλήματα υγείας και καταχρήσεις και φαίνεται πως ο οργανισμός του δεν άντεξε.

Ο Μαραντόνα λατρεύεται σαν Θεός από εκατομμύρια φίλους το ποδοσφαίρου παγκοσμίως. Ήταν ο άνθρωπος που οδήγησε την Αργεντινή στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986, ενώ συνέδεσε το όνομά του με τη χρυσή εποχή της Νάπολι που έκανε επανάσταση στην Ιταλία απέναντι στους «πλούσιους» του Βορρά κατακτώντας δύο πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο και το UEFA.

Πέρασε ακόμη από την Μπόκα και την Αρχεντίνος Τζούνιορς, την Μπαρτσελόνα, τη Νάπολι και τη Σεβίλλη. Μετά την ολοκλήρωση της καριέρας του ασχολήθηκε με την προπονητική εργαζόμενος και στην εθνική Αργεντινής από το 2008 μέχρι το 2010.